جنگ در تاريكى (شيعه و سنى چه فرقى دارند؟) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠ - قول فصل قرآن مجيد

و نيز قرآن درباره اهل البيت مى‌فرمايد: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً (سوره احزاب ٣٣). خداوند تنها اراده ميكند كه پليدى را از شما اهل بيت ببرد. و شما را پاك بگرداند.

يك پاك كردن مناسب‌ترين معناى رجس، پليدى و معصيت ميباشد.

كه مقام اهل البيت از آنها پاك گردانيده شده است.

بإستناد روايات اهل سنت كه پاره‌اى از آنها بعدا ذكر ميشود، مراد از اهل بيت خصوص على، فاطمه، حسن و حسين (كه در رأس آنان حضرت رسول خدا (ص) قرار دارد) ميباشد.

كدام سنى ميتواند اين آيه شريفه را ناديده بگيرد؟ لذا من به شيعيان اطمينان ميدهم كه اهل سنت بهمين نظر قرآنى به اهل بيت رسول اللّه (ص) مينگرند.

وقتى صحابه در نظر اهل تشيع محترم باشند و اهل بيت در نظر اهل سنت محترم باشند، ديگر چه مشكله‌اى بين شيعه و سنى باقى ميماند؟ و چه مانعى از صميميت و اخوت اسلامى و همكارى و دوستى و خيرخواهى عرض اندام خواهد كرد؟ مگر جهالت و تعصب احمقانه و تحريك بيگانه و مزدوران شكم‌پرست آنان!!