وظائف اعضاى بدن (وظائف روح و وظائف متقابل) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠ - فصل دوم در آن چه كه زبان آن را ترك كند

گوش دهى و نه در چنين مجالسى شركت كنى.

١١- تشويق آوار خوان جايز نيست. در تفسير آيه مباركه‌ (وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ) از گفتار باطل دورى كنيد. امام مى‌فرمايد: از آن جمله گفتن احسنت (آفرين، شادباش، واوا) براى مغنى و آوازه خوا است، بلكه تشويق بر هر فعل حرام بى‌ادبى با دين است.

١٢- صبحت كردن در اثناى خطبه‌هاى نماز جمعه.

١٣- صحبت در نماز، نماز را باطل مى‌كند حتى اگر كلمه (اخ) را بگويد ولى سهوا باشد عيبى ندارد سجده سهو دارد، بلى اگر با خدا حرف بزند- به هر زبانى كه باشد- از جمله مناجات است و كار خوبى است.

١٤- قسم خوردن مذموم است و اگر به دروغ باشد موجب هلاكت مى‌شود و از گناهان كبيره است.

١٥- جدال (گفتن: لا والله، بلى و الله) در حال احرام حرام است.

١٦- جدال يعنى گفتگو در دين كه موجب عداوت مى‌گردد براى مؤمن شايسته نيست.

١٧- با يهوديان و نصارى نبايد مجادله نمود مگر به بهترين وجه. (وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ).

١٨- شهادت دادن ناحق كه گناه بزرگى است.