مصوبات شوراى رهبرى مجاهدين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٨ - جلسه سى و ششم تاريخ ٢٣/ ٦/ ١٣٧١ (ساعت ٢ بعد از ظهر) مكان تصدى مواد نفتى

كنيم، مهاجرين را روان نكنيد كه پيام جنگ را مى‌برد و مى‌آورد با حزب وحدت هم برادروار زندگى كنيم، اگر ما چند نفر را جزا بدهيم قضيه حل مى‌شود. امروز عده‌اى به نام ما و در پهلوى ما سوء استفاده مى كنند حتى خاديست‌ها و شعله‌ايها و ... جا زياد است براى هريك از احزاب جا داده شود، زندانى نزد هركس كه باشد بايد رها كند، حتى اگر قضيه حل نشود باز هم بايد خلاص شوند، كسانيكه در دولت هستند چرا بين خود جنگ كنيم؟ اگر مهاجر رفت، خانواده را مى‌گذارد بعد براى جنگ مى‌آيد.

سياف: هيئت‌هاى خود را روان كنيد هرجائى كه بندى‌هايشان باشد من خودم مى‌روم رها مى‌كنم. در تمام افراد اتحاد يك نفر مردم سابق نيست اما در بين وحدت زياد است، اگر يك نفر تسليمى را پيدا كرد من درمى‌دهم، جنگ بالاى ما تحميل شده است، واضح ميگويم تا وقتى كه در آن منطقه حكومت حزب وحدت است من نمى‌توانم مهاجرين را بياورم. هروقت شما تسلط پيدا كرديد من مهاجرين خود را مى‌خواهم.

آقاى مقصودى: من صحبت‌هاى استاد سياف را در پغمان و اين‌جا شنيدم. از شروع تا حال هدف ما وحدت بود، از فرمايش امروز استاد تقريبا ٥٠ درصد فراق مى‌كند در قسمت خوشحال خان امروز ٥٠ درصد از تسنن است و باقى از شيعه است من از شما اين خواهش را دارم من حيث‌