مصوبات شوراى رهبرى مجاهدين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٦ - جلسه سى و ششم تاريخ ٢٣/ ٦/ ١٣٧١ (ساعت ٢ بعد از ظهر) مكان تصدى مواد نفتى

كنند اما اگر ما برويم فاميل‌هاى ما هيچ وقت جرات نمى‌توانند زيرا دشمنى‌ها و تلخى‌هاى زيادى بوده است. من از ميدان مى‌آمدم در حدود ده دقيقه موثر مرا زير مرمى گرفتند. اگر دولت يا شوراى قيادى مى‌تواند مردم را اطمينان دهند من با حزب وحدت جنگ را بند مى‌كنم اگر از طرف اين‌ها فير نشود من جنگ نميكنم. من حوزه پنج را نمى خواهم، كوته‌سنگى را نمى‌خواهم و كدام ضرورت ندارد. اگر پسته حزب وحدت در پل تخنيك باشد مردم ما از كدام راه برود داخل شهر؟

در زمان روسها مردم مى‌توانست داخل برود اما امروز متاسفانه به هيچ‌جا رفته نمى‌توانند. چور و چپاول شده حتى امروز كلكين‌ها را مى‌برند ما كه اسير زياد نداشتيم زيرا طرف ما كسى نبود كه اسير مى‌گرفتيم. من با شما كدام مشكل ندارم اما مشكل مهاجرين به اين شكل حل نمى‌شود، بايد اساسى حل شود، آتش‌بس كردم به آتش‌بس ايستاد هستم وزارت دفاع بيايد هرقدر پسته مى‌سازد بسازد مهاجرين خود را مشكل‌شان را حل كرديم، كمى مانده است اگر دولت پروگرام داشت براى مردم اطمينان داد خوب در غير آن دو سال آواره بود باز هم آواره شوند براى يك سال و يك و نيم سال مشكل را به صورت بنيادى بايد حل كرد.

محترم آقاى خليلى: در موضوع مهاجرين تنها از شما نيست، راه ما بسته است شما يك شب برويد كه هرشب چه اندازه فير مى‌شود و مردم را