اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨ - علاقه جنسی یا گناه ذاتی در جهان قدیم

توجهی به اصول سیاسی و اجتماعی نداشته و کوشیده‌اند تکامل روح را از راه اشراق، تفکر و فنا فراهم کنند.» [١]

به هر حال از نظر اسلام علاقه جنسی نه تنها با معنویت و روحانیت منافات ندارد، بلکه جزء خوی و خلق انبیاست. در حدیثی می‌خوانیم: «مِنْ اخْلاقِ الْانْبِیاءِ حُبُّ النِّساءِ» [٢]. رسول اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام، طبق آثار و روایات فراوان که رسیده است، محبت و علاقه خود را به زن در کمال صراحت اظهار می‌کرده‌اند و برعکس، روش کسانی را که میل به رهبانیت پیدا می‌کردند سخت تقبیح می‌نمودند.

یکی از اصحاب رسول اکرم به نام عثمان بن مظعون کار عبادت را به جایی رسانید که همه روزها روزه می‌گرفت و همه شب تا صبح به نماز می‌پرداخت. همسر

وی جریان را به اطلاع رسول اکرم رسانید. رسول اکرم در حالی که آثار خشم از


[١]. همان، ص ٨٦

[٢]. وسایل، ج ٣/ ص ٣