در طلب خورشيد
(١)
او خواهد آمد
٣ ص
(٢)
نسب امام مهدى (عليه السلام)
٨ ص
(٣)
شمايل مهدى (عليه السلام)
١٣ ص
(٤)
وظيفه مؤمنان در عصر غيبت
١٥ ص
(٥)
عصر ظهور
٢٠ ص
(٦)
چند كلام نورانى
٢٥ ص
(٧)
مناجات
٢٨ ص
(٨)
فرمايشات امام
٣١ ص
(٩)
سخنان مقام معظم رهبرى پيرامون حضرت مهدى(عج)
٥٠ ص
(١٠)
اشعار
٥١ ص
(١١)
لَو لم يَبْقَ مِنَ الدَهرِ الاّ يَومٌ، لَبعث اللهُ تَعالى رَجُلاً مِن اَهلِ بَيتى يَملَؤُها عَدلاً
٤ ص
(١٢)
لا تَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَقُومُ بِاَمرِ اُمَّتى رَجُلٌ مِن وُلدِ الْحُسينِ يَملاَُها عَدلاً كَما
٤ ص
(١٣)
لا يَذهَبُ الدُّنيا حَتّى يَلى اُمَّتى رَجُلٌ مِن اَهلِ بَيْتى يُقالُ لَهُ الْمَهدِىُّ
٤ ص
(١٤)
مَن اَنكَرَ الْقائِمَ مِن وُلدى فى زَمانِ غَيبَتِهِ ماتَ ميتَةَ جاهِلِيَّةِ
٥ ص
(١٥)
اَلحادى عَشَرَ مِن وُلدى، يَملَؤُها عَدلاً كَما مُلِئَتْ جَوراً وَ ظُلماً
٥ ص
(١٦)
بِمَهْدِيِّنا تُقطَعُ الْحُجَجُ فَهُوَ خاتَمُ الأَئِمَّةِ وَ مُنْقِذُ الاُْمَّةِ
٦ ص
(١٧)
اَما وَ اللهِ لاَُقْتَلَنَّ اَنَا وَ ابناىَ هذانِ وَ لَيَبْعَثَنَّ اللهُ رَجُلاً مِن وُلدى فى
٦ ص
(١٨)
لِكُلِّ اُناس دَولَةٌ يَرقَبُونَها وَ دَوْلَتُنا فى آخِرِ الدَّهرِ تَظْهَرُ
٦ ص
(١٩)
لَو اَدرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَيّامَ حَياتى
٧ ص
(٢٠)
اَلْمَهْدِىُّ مِنّا فى آخِرِ الزَّمانِ
٨ ص
(٢١)
صاحِبُ هذَا الاَْمْرِ مِن وُلْدى
٨ ص
(٢٢)
هُوَ مِن عِتْرَةِ النَّبِىِّ (صلى الله عليه وآله وسلم)
٨ ص
(٢٣)
مِن وُلدى مَهْدِىُّ هذِهِ الاُْمَّة
٨ ص
(٢٤)
اَلْمَهْدِىُّ مِن ذُرِّيَّتى
١٠ ص
(٢٥)
اَلْمَهْدِىُّ مِن عِتْرَتى مِن وُلْدِ فاطِمَةَ
١٠ ص
(٢٦)
يا فاطِمَةُ! اَبْشِرى فَاِنَّ الْمَهْدِىَّ مِنكِ
١٠ ص
(٢٧)
اَلمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ فاطِمَة
١٠ ص
(٢٨)
اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدِ فاطِمَة
١١ ص
(٢٩)
اَلتّاسِعُ مِن وُلْدِكَ يا حُسَيْنُ هُوَ الْقائِمُ بِالْحَقِّ، اَلْمُظْهِرُ لِلدّينِ، وَ الْباسِطُ
١١ ص
(٣٠)
سُئِلَ اَميرُ الْمُؤْمِنينَ ـ صَلَواتُ اللهِ عَلَيهِ ـ عَن مَعْنى قَوْلِ رَسُولِ اللهِ (صلى الله
١١ ص
(٣١)
اَلْمَهْدِىُّ رَجُلٌ مِن وُلدى وَجهُهُ كَالْكَوكَبِ الدُّرِّىِّ
١٣ ص
(٣٢)
مَهْدِىُّ اُمَّتى اَشْبَهُ النّاسِ بى فى شَمائِلِهِ وَ اَقْوالِهِ وَ اَفْعالِهِ
١٣ ص
(٣٣)
اَلْمَهْدِىُّ طاوُوسُ اَهْلِ الْجَنَّةِ
١٣ ص
(٣٤)
اِنْتِظارُ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ عِبادَةٌ
١٥ ص
(٣٥)
اَفضَلُ عِبادَةِ الْمُؤْمنِ اِنتظارُ فَرَجِ اللهِ
١٥ ص
(٣٦)
اَلْمُنْتَظِرُ لاَِمْرِنا كَالْمُشَحَّطِ بِدَمِهِ فى سَبيلِ اللهِ
١٥ ص
(٣٧)
اِنْتَظِرُوا الْفَرَجَ وَلاتَيْأَسُوا مِن رَوحِ اللهِ، فَاِنَّ اَحَبُّ الاَْعمالِ اِلَى
١٥ ص
(٣٨)
اِنْتَظِرِ الْفَرَجَ صَباحاً وَ مَساءً
١٧ ص
(٣٩)
اَلْمُنْتَظِرُ لِلثّانى عَشَرَ كَالشّاهِرِ سَيْفَهُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللهِ (صلى الله عليه
١٧ ص
(٤٠)
اِنَّ القائِمَ مِنّا هُوَ الْمَهدِىُّ الَّذى يَجِبُ اَن يُنْتَظَرَ فى غَيْبَتِهِ وَ يُطاعَ فى
١٧ ص
(٤١)
مَن ثَبَتَ عَلى وِلايَتِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا اَعطاهُ اللهُ اَجْرَ اَلْفِ شَهيد مِثْلِ شُهَداءِ
١٨ ص
(٤٢)
طُوبى لِمَن تَمَسَّكَ بِاَمْرِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا
١٨ ص
(٤٣)
اِنَّ لِصاحِبِ هذا الاَْمْرِ غَيْبَةٌ فَلْيَتَّقِ اللهَ عَبْدٌ وَ لْيَتَمَسَّكْ بِدينِهِ
١٩ ص
(٤٤)
اِذا نادى مُناد مِنَ السَّماءِ اِنَّ الْحَقَّ فى آلِ مُحَمَّد، فَعِندَ ذلِكَ يَظْهَرُ
٢٠ ص
(٤٥)
اِنَّ اَوَّلَ مَن يُبائِعُ الْقائِمَ (عليه السلام)جَبرَئيلُ (عليه السلام)
٢٠ ص
(٤٦)
اَصْحابُ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام) شَبابٌ لا كُهْلَ فيهِم
٢٠ ص
(٤٧)
اِنَّ اَصْحابَ الْقائِمِ شَبابٌ لا كُهُولَ فيهِم اِلاّ كَالْكُحلِ فِى الْعَينِ اَو كَالْمِلحِ فِى
٢٢ ص
(٤٨)
تَتَنَعَّمُ اُمَّتى فى زَمَنِ الْمَهْدِىِّ (عليه السلام)نِعْمَةً لَم يَتَنَعَّمُوا مِثْلَها قَطّ
٢٢ ص
(٤٩)
لَوقَد قامَ قائِمُنا لاَنْرَلَتِ السَّماءُ قَطْرَها، وَ اَخْرَجَتِ الاَْرْضُ نَباتَها، وَ
٢٣ ص
(٥٠)
اِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ يَدَهُ عَلى رُؤُسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ اَكْمَلَ بِهِ
٢٣ ص
(٥١)
اَنَا بَقِيَّةُ اللهِ فى اَرْضِهِ وَ الْمُنْتَقِمُ مِن اَعْدائِهِ
٢٤ ص
(٥٢)
طُوبى لِمَن لَقِيَهُ وَ طُوبى لِمَن اَحَبَّه
٢٥ ص
(٥٣)
طُوبى لِلْمُؤمِنينَ الَّذينَ اَدْرَكُوا زَمانَه وَ لَحِقُوا اَوانَهُ وَ شَهِدُوا اَيّامَهُ وَ
٢٥ ص
(٥٤)
مَنْ اَدْرَكَ مِنكُم قائِمَنا فَلْيَقُل حينَ يَراهُ اَلسَّلامُ عَلَيْكُم يا اَهْلَ بَيْتِ
٢٥ ص
(٥٥)
اِنّى اَمانٌ لاَِهْلِ الاَْرْضِ كَما اَنَّ النُّجُومَ اَمانٌ لاَِهْلِ السَّماءِ
٢٧ ص
(٥٦)
توگفتى جمعه ى موعود مى آيم نمى دانم = چرامولا، چرا مولا، چرا مولا نمى آيى؟!
٥١ ص
(٥٧)
دل را براى آمدنت فرش كرده ام = بشتاب اى اميد دل بى قرار من
٥١ ص
(٥٨)
پنهان مكن جمال خودازعاشقان خويش = خورشيد را براى ظهور آفريده اند
٥١ ص
(٥٩)
رواق منظر چشم من آشيانه توست = كرم نماى وفرودآ كه خانه خانه توست
٥١ ص
(٦٠)
وصال او ز عمر جاودان به = خداوندا مرا آن ده كه آن به
٥١ ص
(٦١)
هرصبح جمعه ندبه كنان دردعاى صبح = از كردگار خويش تمنا كنم ترا
٥١ ص
(٦٢)
گر نثار قدم مهدى هادى نكنم = گوهر جان به چه كاردگرم باز آيد
٥١ ص
(٦٣)
اى منتظران مژده كه آمد گه ديدار = بر بام برآئيد كه شد ماه پديدار
٥١ ص
(٦٤)
همه هست آرزويم كه ببينم ازتورويى = چه زيان تراكه من هم برسم به آرزوئى
٥١ ص
(٦٥)
ز عشقت سوختم اى جان كجايى؟ = بماندم بى سرو سامان كجايى؟
٥١ ص
(٦٦)
اميد آل فاطمه به نرگس است ونرگسش = كه پرزعطراوشود مشام روزگارها
٥١ ص
(٦٧)
الا غمت قرار من بيا بيا بهار من = كه ريخت برگ وبارمن به فصل انتظارها
٥١ ص
(٦٨)
اى محترم تر از حرم و مروه و صفا = اى پاك تر ز چشمه زمزم بيا بيا
٥٥ ص
(٦٩)
چقدر منتظرم من، خدا كند تو بيايى = نشسته پشت درم من، خدا كند تو بيايى
٥٥ ص
(٧٠)
اى پادشه خوبان داد از غم تنهايى = دل بى توبه جان آمد وقت استكه بازآيى
٥٥ ص
(٧١)
كنون كه دامنم ازاشك شوق لبريزست = بيا كه من ز وصال تو كامياب شوم
٥٥ ص
(٧٢)
من و غلامى درگاه مهدى موعود = كه با شنيدن نامش در انقلاب شوم
٥٦ ص
(٧٣)
چند اى روح روان رخ بنمايى تونهان = صبر عشاق سرآمد تو بيا مهدى جان
٥٦ ص
(٧٤)
باز آى و جهان به عدل و داد آراى = تا چند درون پرده پنهانى
٥٦ ص
(٧٥)
گلى از گلشن سرمد آمد = قائم آل محمدصلى الله عليه وآله وسلمآمد
٥٦ ص
(٧٦)
مدعى گويدكه با يك گل نمىآيد بهار = من گلى دارم كه دنياراگلستان
٥٦ ص
(٧٧)
منتظران بهار! بوى شكفتن رسيد = مژده به گلها بريد، يار به گلشن رسيد
٥٧ ص
(٧٨)
لُمْعه مهر ازل، بر در و ديوار تافت = جام تجلى به دست نور ز ايمن رسيد
٥٧ ص
(٧٩)
نامه و پيغام را رسم تكلف نماند = فكر عبادت كه راست؟ معنى روشن رسيد
٥٧ ص
(٨٠)
عشق زراه ازل گَرْدِ اَلَمْ پاك رُفْتْ = خاروخس وَهمِ غير رُفت وبه گلخن رسيد
٥٧ ص
(٨١)
مطلع همت بلند مزرع اقبال سبز = ريشه به نخل آب داد دانه به خرمن رسيد
٥٧ ص
(٨٢)
زين چمنستان كنون بستن مژگان خطاست = آينه صيقل زنيد ديده به ديدن رسيد
٥٧ ص
(٨٣)
مُردم از اين نو بهار نشئه عمر دوبار   = ديده ام ازديده رست دل به دل من رسيد
٥٧ ص
(٨٤)
بيدل!ازاسرار عشق هيچكس آگاه نيست = گاه گذشتن گذشت وقت رسيدن رسيد
٥٧ ص
(٨٥)
اى اشك اى ستاره دريايى = امشب چرا به چشم نمىآيى؟
٥٨ ص
(٨٦)
تا كى تو را از آيينه ها پرسم   = اى مركز تمركز زيبايى
٥٨ ص
(٨٧)
چشمم دگر كنار نمى آيد = با گريه جز به شيوه زهرايى
٥٨ ص
(٨٨)
رنگىكه چنگ خلسه زندبردل = كى بوده درحناى شكيبايى
٥٨ ص
(٨٩)
يك موترك نمى خورد اى فرياد = اين بُغض بى مروت خارايى
٥٨ ص
(٩٠)
درد مرا ز دوست لكن پنهان = اىگريه اى نمايش رسوايى
٥٨ ص
(٩١)
تا كى سراغت ازشب وتب گيرم = اى عشقِ بىغروب اهورايى
٥٨ ص
(٩٢)
اى اتفاق ديدن و جان دادن = وى لحظه بزرگ تماشايى
٥٨ ص
(٩٣)
با اين ضعيف خسته مدارا كن = مولاى من!به حرمت مولايى
٥٨ ص
(٩٤)
مىرسى سپيد به دوشَت،مىشودتمام جهان سبز = پيش روافق در افق سرخ،پشت دركران به كران سبز
٥٩ ص
(٩٥)
خاكِ زير پاى تو روشن ، باد با نگاه تو آتش = مىشود به وقف وضويت چشمه چشمه آب روان سبز
٥٩ ص
(٩٦)
ابر مى رسى كه ببارى بر مزار گمشده گل = در نگاهت آينه جارى مى شود زمين و زمان سبز
٥٩ ص
(٩٧)
درهجوم وحشى ناقوس مىرسى به دست تو فانوس = بازهم به گوش درختان مىرسد صداى اذان،سبز
٥٩ ص
(٩٨)
تا در آسمان ولى سرخ مىوزد به نام تو شعرى = مى شود به رنگ درختان ناگهان قيام زبان سبز
٥٩ ص
(٩٩)
شعله مىزنى گل خورشيد از همان كرانه شرقى = درپى ات روانه چودريا لشكرى درفش ونشان سبز
٥٩ ص
(١٠٠)
عرشى من! وه چه دور است آسمانت از زمين = لحظه اى يك چند پايين را نگر بالا نشينم!
٥٩ ص
(١٠١)
شاخه هايت دو، اما كاش مىشد كاش مىشد = يك سبد خورشيد از سرشاخه مِهرت بچينم
٥٩ ص
(١٠٢)
پاي كوبى مى كند بر خاك باران ستاره = شانه وقتى مى تكانى ، آسمان هفتمينم
٥٩ ص
(١٠٣)
درمنِ من ميل پروازى است اينجا چون غبارى = مى نشينم تا تو را يك روز طوفانى ببينم
٥٩ ص
(١٠٤)
كى مىآيى؟ جاده مىگويد كه روزىخواهد آمد = من همين جا تا قيامت هم كه باشد مى نشينم
٥٩ ص
(١٠٥)
ما هم سفر چلچله تا باغ بهاريم = اين حجم پرازفاصله را تاب نداريم
٦١ ص
(١٠٦)
بى تو همه زرديم وخزان گشته وبا تو = همسايه ديوار به ديوار بهاريم
٦١ ص
(١٠٧)
چون رودبه دنبال تواى آبى بى مرگ =   گرم سفرى سرخ ازاين بندوحصاريم
٦١ ص
(١٠٨)
ديروز دچار «نكند» بود دل ما = با«باكىازآن نيست»كنون راهسپاريم
٦١ ص
(١٠٩)
در روشنى آب و نگاه تر باران = دنبال تو هستيم كه ما در پىِ ياريم
٦١ ص
(١١٠)
تويى كه نام تو راز قيام درياهاست = مشهود زلف تو خيرالانام درياهاست
٦٢ ص
(١١١)
چه روزگار بخواهد،چه نه،به هرصورت = خراج چشم تو آب تمام درياهاست
٦٢ ص
(١١٢)
هزار و يك افق باز پيش رو داريم   = در انتظار تو بودن مرام درياهاست
٦٢ ص
(١١٣)
صداى آينه ات مىرسد كه آب وسراب = به طورحتم حلال وحرام درياهاست
٦٢ ص
(١١٤)
كدام جمعه؟ همين جمعه؟ جمعه اى ديگر؟ = بيا كه وقت جواب سلام درياهاست
٦٢ ص
(١١٥)
از آفتاب ظهور تو موج موج غزل = مدام وردِ لبِ نقره فام درياهاست
٦٢ ص
(١١٦)
مرا توفرصت شعرى وشعر فرصت عشق =   كلام جنگل وباران كلام درياهاست
٦٢ ص
(١١٧)
چورودهاى جهان حرف آخرم اين است = منم كسى كه امامم امام درياهاست
٦٢ ص
(١١٨)
ايمان بياوريم به آغاز فصل سبز = تا بشكند شكوفه اعجاز فصل سبز
٦٣ ص
(١١٩)
از زرد بى ترانه اكنون سفر كنيم = تا درك شاعرانه آغاز فصل سبز
٦٣ ص
(١٢٠)
باور كنيم باور فرداى عشق را = دربيت بيتِ شعرِ غزلسازِفصلِ سبز
٦٣ ص
(١٢١)
در باور دوباره اين شاخه هاى خشك = بيدار شو صميمتِ رازِ فصلِ سبز
٦٣ ص
(١٢٢)
پر كرده ايم دفتر احساس خويش را = ازواژه هاى ناب،هم آواز فصل سبز
٦٣ ص
(١٢٣)
در انتظار ديدنت اى گل نشسته يم = ما در كنار پنجره باز فصل سبز
٦٣ ص
(١٢٤)
تا دستهاى جدايى كوتاه گردد سرانجام = شمشيرهاى شكسته!آخريكى خواهد آمد
٦٣ ص
(١٢٥)
تا تيره شام بلند يلدا بسوزد، سحر از = ققنوسهاى خجسته آخر يكى خواهد آمد
٦٣ ص
(١٢٦)
آه اى زمين شقاوت از ابرهاى شفاعت = پيوسته پُريا گسسته آخر يكى خواهد آمد
٦٣ ص
(١٢٧)
زين بيش درچشمهايش دستى غزل مىرميدند = از آن غزالان رسته آخر يكى خواهد آمد
٦٣ ص
(١٢٨)
مثل روز اول زمين بوى بوتراب مى دهى = بوى شاخه هاى زرد نور بوى آفتاب مى دهى
٦٣ ص
(١٢٩)
طاقه طاقه آسمان عزيز ، سهم شانه ستبر تو   = اى پر از طلوع روشنى، بوى التهاب مى دهى
٦٣ ص
(١٣٠)
شق هاى پاره پاره ام فكر صبحتى دوباره ام = دست هاى خواهش مرا بازكى جواب مىدهى؟
٦٣ ص
(١٣١)
رد قصه هاى مشرقى اى نسيم آخر الزمان = هان چرا تو اينقدر مرا دست اضطراب مى دهى
٦٣ ص
(١٣٢)
ذوالجناح ايستاده است علقمه به علقمه عطش = شط آتش است ذوالفقار اسب را شتاب مىدهى
٦٣ ص
(١٣٣)
سبزپوش مهربان براى صبح آرزو دميده است = خواب ديده ام كه مىرسى عشق راجواب مىدهى
٦٣ ص

در طلب خورشيد - كميته علمى اجلاس - الصفحة ١٥ - وظيفه مؤمنان در عصر غيبت

وظيفه مؤمنان در عصر غيبت

انتظار صبورانه:

١ ـ رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم): اِنْتِظارُ الْفَرَجِ بِالصَّبْرِ عِبادَةٌ.[١]

انتظار صبورانه فرج عبادت است.

٢ ـ امام على (عليه السلام): اَفضَلُ عِبادَةِ الْمُؤْمنِ اِنتظارُ فَرَجِ اللهِ.[٢]

بهترين عبادت مؤمن انتظار فرج الهى است.

٣ ـ امام على (عليه السلام): اَلْمُنْتَظِرُ لاَِمْرِنا كَالْمُشَحَّطِ بِدَمِهِ فى سَبيلِ اللهِ.[٣]

منتظر حكومت ما، مانند كسى است كه در راه خدا در خون خويش بيفتد.

٤ ـ امام على (عليه السلام): اِنْتَظِرُوا الْفَرَجَ وَلاتَيْأَسُوا مِن رَوحِ اللهِ،


[١]ـ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٤٥.

[٢]ـ الكافى، ج ٥، ص ٢٩١; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص ٢٦٦.

[٣]ـ تحف العقول، ص ١٠٦; موسوعه احاديث امير المؤمنين (عليه السلام) ـ الجزء الاول، ص ٢٦٦.