علماى بزرگوارى كه در مجلس حضور دارند حتماً نام «ابن بطوطه» را شنيده‌اند. او اصالتاً اهل «آندلس» بوده كه الآن معروف به «اسپانيا» شده است. شغل اين دانشمند، چهانگردى بوده، هميشه يك قلم و دفتر حاضر داشت و در هر شهرى كه وارد مى شد همه چيز آن شهر را مى نوشت مثل: آب و هواى اينجا خشك بود، اينجا مرطوب بود، اينجا خوب بود و بعد شرح حال و دين مردم را و ... مى‌نوشته كه چاپ هم شده و اسم آن «سفرنامه ابن بطوطه» است.

ابن بطوطه سفرى به ايران مى‌آيد، شهرهاى ايران را يكى پس از ديگرى مى‌ديده و جغرافيا، آب و هوا، تعداد دروازه‌ها و اوضاع مردم و ... را مى‌نوشته، تا به شهر «ساوه» مى‌رسد.

مى‌نويسد: من در منطقه ساوه، بعضى از جوانها را با يك قيافه خاصى ديدم كه قيافه آنها، شكل سر و صورت، ادب و لباس پوشيدنشان جلب نظر مى‌كرد،