درمان گری با قرآن - حسین انصاریان - الصفحة ١١ - كناره گرفتن اميرمؤمنان (ع) براى گزاردن نماز، در اوج جنگ

جمعيت، سخنرانى كند. وقتى آن شخص سخنرانى‌اش را شروع كرد، نزديك اذان بود. ده دقيقه‌اى كه از سخنرانى‌اش گذشت، مرحوم آيت الله العظمى گلپايگانى ١ حالا يا به ساعت نصب شده در حياط نگاه كردند، يا در زير عبا به ساعت خودشان نگاه كردند، ديدند اول اذان است. حادثه براى كشور خيلى مهم بود و جمعيت هم زياد بودند و آن بنده خدا هم با يك شور و هيجانى صحبت مى‌كرد و مجلس هم در سكوت بود. فاصله مرحوم آيت الله گلپايگانى ١ نيز با منبر دور بود. چون در غرب حياط نشسته بودند و منبر در شرق حياط بود. حياط منزلشان هم وسيع بود. به محض اين كه ديدند اول الله اكبر است، با صداى بلند گفتند: گوينده! مطلبت را ببر؛ وقت نماز است. مطلبش را بريد و از جا بلند شد و جلسه هم به هم خورد.

كناره گرفتن اميرمؤمنان (ع) براى گزاردن نماز، در اوج جنگ‌

از قول اميرمؤمنان (ع) نقل مى‌كنند كه در يكى از جنگ‌ها وقت نماز شد، حضرت از وسط جبهه براى نماز به كنارى آمد. يك نفر عرض كرد، آقا ادامه بدهيم، كار الان تمام مى‌شود. فرمودند: ما داريم‌