چهار نعمت قرآن، پيامبر، اهل بيت، عقل - حسین انصاریان - الصفحة ١٤ - نعمت پيغمبر اسلام (ص)

داشت و بودجه كم آورد. همين آدمى كه به دروغ مى‌گويند، عادل بود. كدام عادل؟ مگر قرآن مجيد نمى‌گويد: «لَاتُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ».[١] چطور ما با شركش او را عادل هم بدانيم؟ مگر چنين چيزى امكان دارد؟ قبل از طلوع آفتاب رسالت، دولت ايران با روم شرقى درگير جنگ شد. بينابين جنگ، دولت بودجه كم آورد. انوشيروان به نخست وزيرش گفت، چكار كنيم؟ وزير گفت، خزانه خالى است. انوشيروان گفت، به شكست هم كه نمى‌شود تن داد. فردوسى دارد اين قصه را مى‌گويد؛ يعنى سه قرن بعد از انوشيروان؛ يعنى كتاب شاهنامه، نزديك به زمان انوشيروان سروده شد. فردوسى مى‌گويد، در چنين زمانى پينه‌دوزى پيش نخست‌وزير انوشيروان آمد و گفت، من حاضرم كمبود بودجه جنگ را بدهم. نكته مهم اين جاست، پينه‌دوز گفت، حاضرم كمبود بودجه جنگ‌

[١] ١. لقمان: ١٣.