فضيلت سوره ى قرآن برگرفته از تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - سوره يس
مىفرمايد. [١]
و در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه فرمود:
«سورَةُ يس تُدعى فِىالتَّوراةِ المُعِمَّةُ قيلَ وَ ما المُعِمَّةُ؟ قالَ تَعُمُّ صاحِبَها خَيرَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ
؛ سوره يس در تورات عموميّتآفرين ناميده شده، پرسيدند: از چه رو به آن «عموميّتآفرين» گفته مىشود؟ فرمود:
زيرا كسى كه همدم و همنشين اين سوره باشد او را مشمول تمام خير دنيا و آخرت مىكند». [٢]
روايات ديگرى نيز در اين زمينه در كتابهاى شيعه و اهلسنّت آمده است.
به اين ترتيب بايد اعتراف كرد كه شايد كمتر سورهاى در قرآن مجيد داراى اينهمه فضيلت بوده باشد.
و همانگونه كه بارها گفتهايم، اين فضيلت براى كسانى نيست كه تنها الفاظ آن را بخوانند و مفاهيم آن را به طاق نسيان زنند، بلكه اين عظمت به سبب محتواى عظيم اين سوره است؛ محتوايى بيدارگر، ايمانبخش، مسؤوليّتآفرين و تقوازا كه وقتى انسان در آن بينديشد و اين انديشه در اعمال او پرتوافكن شود، خير دنيا و آخرت را براى او به ارمغان مىآورَد.
فىالمثل در آيه ٦٠ اين سوره سخن از پيمانى به ميان مىآورد كه خداوند از تمام فرزندان آدم گرفته كه شيطان را پرستش نكنند
[١]. وسائلالشيعه، ج ٤، ص ٨٨٦، باب ٤٨ از ابواب قرائة القرآن
[٢]. همان.