فضيلت سوره ى قرآن برگرفته از تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٣ - سوره رحمان
رائحه را دارد، سپس در جايى قرار مىگيرد كه از همگان به خداوند متعال نزديكتر است. خداوند از اين سوره مىپرسد: چه كسى در زندگى دنيا به محتواى تو قيام داشت و تلاوت تو را ادامه مىداد؟
در پاسخ مىگويد: خداوندا، فلان و فلان، در اين حال صورتهاى آنها سپيد مىشود، خداوند به آنان مىفرمايد: اكنون هر كه را مىخواهيد شفاعت كنيد، آنها تا آنجا كه آرزو دارند شفاعت مىكنند و براى هيچكس شفاعت نمىكنند جز آنكه به آنها گفته مىشود: به بهشت درآييد و هر جا مىخواهيد ساكن شويد». [١]
و در حديث ديگرى آن حضرت فرمود:
«مَن قَرَأَ سورَةَ الرَّحمنِ فَقالَ عِندَ كُلّ
«فَبِأَىِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ»
لا بِشَيءٍ مِن آلائِكَ رَبّ اكَذّبُ، فَإن قَرَأَها لَيلًا ثُمَّ ماتَ ماتَ شَهيداً وَإن قَرَأَها نَهاراً فَماتَ ماتَ شَهيداً
؛ هر كس سوره الرّحمن را بخواند و هنگامى كه به آيه فَبِأَىِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ مىرسد بگويد: «لا بِشَيءٍ مِن آلائِكَ رَبّ اكَذّبُ؛ خداوندا، هيچيك از نعمتهاى تو را انكار نمىكنم». اگر اين تلاوت در شب باشد و بميرد شهيد است و اگر در روز باشد و در همان روز نيز بميرد شهيد است». [٢]
[١]. بحارالانوار، ج ٩٢، ص ٣٠٦، ح ١ و ٢
[٢]. همان