صحیفه سجادیه - حسین انصاریان - الصفحة ٣٠١ - دعاي (٥١)- دعاي آن حضرت در تضرع و زاري به درگاه حق

لَسَئَلْتُكَ الصَّبْرَ عَلَيْهِ، وَ اَحْبَبْتُ اَنْ يَكُونَ ذلِكَ لَكَ،
آن را از تو درخواست مى‌كردم، و دوست مى‌داشتم كه آن فزونى تو را باشد،

وَلكِنْ سُلْطانُكَ - اللَّهُمَّ - اَعْظَمُ، وَمُلْكُكَ اَدْوَمُ مِنْ اَنْ تَزيدَ
اما اى خدا، سلطنت تو بزرگ‌تر و پادشاهيت با دوام‌تر از آن است كه

فيهِ طاعَةُ الْمُطيعينَ، اَوْ تَنْقُصَ مِنْهُ مَعْصِيَةُ الْمُذْنِبينَ،
طاعت مطيعان در آن بيفزايد، يا عصيان گنهكاران از آن بكاهد،

فَارْحَمْنى يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ، وَ تَجاوَزْ عَنّى يا ذَاالْجَلالِ
پس بر من رحم كن اى رحم كننده‌ترين رحم‌كنندگان، و از من بگذر اى صاحب

وَالْاِكْرامِ، وَتُبْ عَلَىَّ، اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحيمُ.
جلال و اكرام، و توبه‌ام را بپذير كه تويى توبه‌پذير مهربان.

(٥١) وَكان مِن دعائِه عليه‌السلام‌ فِى التَّضَرُّعِ وَالاِْسْتِكانَة
«دعاى آن حضرت در تضرّع و فروتنى»

اِلهى اَحْمَدُكَ - وَاَنْتَ لِلْحَمْدِ اَهْلٌ - عَلى‌ حُسْنِ صَنيعِكَ
خداوندا تو را مى‌ستايم - و تو سزاوار سپاسى - در برابر احسانت

اِلَىَّ، وَسُبُوغِ نَعْمآئِكَ عَلَىَّ، وَجَزيلِ عَطآئِكَ عِنْدى، وَعَلى‌
به من، و فراوانى نعمتهايت بر من، و عطاى بزرگت به نزد من، و بر