صحیفه سجادیه - حسین انصاریان - الصفحة ٢٠٠ - دعاي (٣٩)- دعاي آن حضرت در طلب عفو

لاتَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ، وَ اِنَّ طاقَتى لاتَنْهَضُ‌بِسُخْطِكَ، فَاِنَّكَ
طاقت عذاب تو نيست، و تاب و طاقت من تكافوى خشم تو را نمى‌كند، زيرا كه

اِنْ تُكافِنى بِالْحَقِّ - تُهْلِكْنى، وَ اِلاّتَغَمَّدْنى بِرَحْمَتِكَ
اگر مرا بر پايه حق مكافات كنى هلاكم مى‌نمايى، و اگر رحمتت را شامل حالم نكنى

تُوبِقْنى. اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْتَوْهِبُكَ -يااِلهى- ما لايُنْقِصُكَ بَذْلُهُ،
نابودم مى‌سازى. الهى، از تو چيزى را مى‌خواهم -اى خدا من- كه بخشش آن چيزى از تو كم نمى‌كند،

وَ اَسْتَحْمِلُكَ ما لايَبْهَظُكَ حَمْلُهُ. اَسْتَوْهِبُكَ - يا اِلهى -
و برداشتن بارى را طلب مى‌كنم كه برداشتن آن بر تو گران نيست. الهى، از تو مى‌خواهم

نَفْسِىَ الَّتى لَمْ‌تَخْلُقْها لِتَمْتَنِعَ بِها مِنْ سُوءٍ، اَوْ لِتَطَرَّقَ بِهااِلى‌
كه نفسم را به من ببخشى كه آن را براى اين خلق نكردى كه به وسيله آن از شرى دورى جويى، يا بدان وسيله خيرى

نَفْعٍ، وَلكِنْ اَنْشَاْتَها اِثْباتاً لِقُدْرَتِكَ عَلى‌ مِثْلِها، وَاحْتِجاجاً
بدست آورى، ولى اين نفس را آفريدى تا قدرتت را بر ايجاد نظير آن نمودار سازى، و دليل و حجت

بِها عَلى‌ شَكْلِها. وَ اَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبى ما قَدْ بَهَظَنى
بر همانندش باشد. و من از تو مى‌خواهم كه گناهانم را كه زير سنگينى بارشان مانده‌ام از دوش

حَمْلُهُ، وَ اَسْتَعينُ بِكَ عَلى‌ ما قَدْ فَدَحَنى ثِقْلُهُ، فَصَلِّ عَلى‌
من بردارى، و از تو نسبت به آنچه سنگينى آن مرا به زانو درآورده يارى مى‌طلبم، پس بر

مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَهَبْ لِنَفْسى عَلى‌ ظُلْمِها نَفْسى، وَ وَكِّلْ
محمد و آلش درود فرست، و نفس مرا به جهت ستم بر خويش مورد بخشايش قرار ده، و