پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١ - بازى قدرت متوقف مىشود! - سامت

بازى قدرت متوقف مى‌شود!
سامت

سوت پايان!

سامى شكيبا

طى دو هفته گذشته، سه رويداد مهم، سه ضلع مثلث‌بحران عراق را در سه نقطه از جهان شكل دادند: در داخل ايالات متحده، بوش رييس جمهورى اين كشور بر درخواست‌خود از كنگره براى تصويب قطعنامه‌اى شديد اللحن عليه عراق پافشارى كرد.
از سوى ديگر وزيران دفاع كشورهاى عضو اتحاديه اروپا با برپايى اجلاس غيررسمى در يونان گردهم آمدند تا با اتخاذ موضعى مشترك، بر بازگشت‌بازرسان تسليحاتى سازمان ملل به عراق تاكيد كنند.
اما اين سوتر، تلاش‌هاى بغداد براى متقاعد ساختن كشورهاى عربى به منظور مخالفت‌با حمله نظامى امريكا به عراق - كه از طريق سفر دوره‌اى ناجى صبرى به تعدادى از كشورهاى منطقه آغاز شده بود - ادامه يافت كه به نظر مى‌رسد هم اكنون نيز اين رويدادها كاملا به پايان نرسيده باشد.
ناجى صبرى سه هفته پيش با مقامات ايرانى ديدار كرد و طى آن پيشنهاداتى را در برابر درخواست‌هاى بغداد مطرح كرد و در حالى كه از آن لبخندهاى آغاز ديدار با رييس جمهورى و وزير خارجه ايران ديگر خبرى نبود، ايران را ترك گفت تا پس از آن رهسپار كشورهاى ديگرى چون بحرين، عمان، قطر و امارات متحده عربى شده و با سران اين كشورها مذاكره و رايزنى نمايد.
وزير خارجه عراق، در اين ديدارها تمام تلاش خود را به كار گرفت تا سران اين كشورها را متقاعد كند كه اجازه ندهند از خاك آنها براى حمله نظامى امريكا عليه عراق استفاده شود.
وى در عين حال، حامل اين پيام براى كشورهاى منطقه بود كه جنگ عليه عراق ثبات منطقه را به خطر خواهد انداخت و بحران جارى گامى در راستاى سلطه و تسلط است، نه براى آنچه كه به ظاهر از آن خلع سلاح عراق ياد مى‌شود; ليكن پاسخى كه سران كشورهاى ياد شده به وى مى‌دادند، چندان اميدوار كننده نبود و حداقل از صراحت لازم برخوردار نبود. سران اين كشورها همچون پادشاه بحرين - كه ناوگان پنجم نيروى دريايى امريكا در كشورش مستقر شده - در برابر درخواست ناجى صبرى، تنها به وى تاكيد و توصيه كرد كه عراق براى حفظ امنيت منطقه از قطعنامه‌هاى سازمان ملل پيروى كند.
از طرفى خبرهايى كه به صبرى در طى اين ديدارها مى‌رسيد، نوعا خوشحال‌كننده نبود. برخى از اين خبرها حاكى از آن بود كه بازرسان تسليحاتى سازمان ملل تصميم گرفته‌اند كه بازگشت‌خود را به عراق به تاخير بيندازند و اين بالقوه مى‌توانست ضربه بزرگى به موقعيت عراق و صدام حسين باشد. آيا اين تاخير در راستاى تكميل درخواست‌بوش از كنگره نبود؟
اما در ضلع سوم اين مثلث، همكاران ناجى در داخل عراق نيز به تحركات بازدارنده و پيشگيرانه خود همچنان ادامه مى‌دادند. مقامات عراق در داخل اين كشور سرگرم تدارك برگزارى همه‌پرسى براى رياست جمهورى بودند، كه روزهاى پيش عزت ابراهيم برگزارى آن را اعلام كرده بود و سه شنبه هفته گذشته (٢٣ مهر ١٥ اكتبر) اجرا مى‌شد و طبق تصميم و دعوت سران عراق كه مقامات دولتى اردن بر نحوه برگزارى آن نظارت خواهند داشت.
اگر مردم عراق آن‌گونه كه در اعلاميه‌ها و پلاكاردهايى كه بر سر در وزارتخانه‌ها و سازمان‌هاى عراق نصب شده و مصرانه از آنها خواسته شده كه به تمديد دوره رياست جمهورى صدام حسين راى مثبت دهند، از اين خواسته استقبال كنند، نتيجه اين انتخابات به صدام حسين اجازه خواهد داد كه ٧ سال ديگر در بازى قدرت سرگرم باشد; مشروط به اين‌كه پروژه در دست اقدام امريكا و متحدانش زمين‌بازى قدرت را براى او دست نخورده و سالم باقى بگذارند. تازه‌ترين خبرها حكايت از آن دارد كه چنين عرصه آماده‌اى، ديگر براى او فراهم نخواهد بود و آنچه از تحركات و تلاش‌هاى اخير نصيب او خواهد شد، جز زمينى شخم خورده، كه رؤياى بازى را برايش ناتمام مى‌گذارد، چيزى نخواهد بود.
انتقال ٤ ناو ديگر به خليج فارس توسط واشنگتن، اعزام ٦ فروند ناو هواپيمابر در ماه آينده به منطقه و افزايش رايزنى با اسرائيل براى آماده‌سازى مقدمات حمله به عراق - آن‌گونه كه رسانه‌هاى منطقه‌اى از آن خبر داده‌اند - در كنار ده‌ها خبر ريز و درشتى كه در اين باره منتشر مى‌شود، همه ناظر به اين واقعيت است كه ايالات متحده ديگر ظرفيت تحمل عراق را با صدام حسين نداشته و به زودى سوت پايان را براى صدام و بازى قدرت او خواهد كشيد; هرچند كالين پاول وزير خارجه‌اش بگويد كه: «ما صدام را در سمت‌خود باقى خواهيم گذاشت، اگر تمام سلاح‌هاى كشتار جمعى خود را نابود كند.»