نشریه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١ - سرمقاله

( ٣ )

جنبش و رستاخيز تشيّع از آغازين سالهاى قرن دوم هجرى در شكل مكتب حقوقى و فقهى ويژه نمايان شد.

اين مكتب فقهى به دست يكى از تواناترين و برجسته ترين فرزندان پيامبر(ص) امام باقر(ع) بنيان گرديد.

امام صادق مى فرمايد:

در روزگار اين امام همام و فرزند وى امام صادق(ع) بحثهاى كلامى در جامعه اسلامى رو به فزونى گذاشت و تشيّع نيز به پشتوانه انديشه بلند و قوى اين دو امام گام در اين آوردگاه گذارد و بنيان مرصوص انديشه كلامى خويش را پى ريخت. با اين تلاش سترگ تشيع بر پايه استوارى ايستاد و با استدلالهاى روشن در پهنه فقه و با منطق قوى و قويم در ساحت كلام در برترين سكوهاى انديشه قرار گرفت و انديشه ورزان را به درنگ واداشت.

شيعه كه در عرصه عمل و رستاخيزعليه دستگاههاى بيداد و مبارزه با به كژ راهه كشاندن اسلام در قيام خونين كربلا به سال ٦١ نهضت توّابين در سالهاى ٦٤ ـ ٦٥ و قيام مختار ثقفى در سالهاى ٦٦ ـ ٦٧ شايستگى اقتدار و توان خود را در برنامه ريزى حماسه حضور و جنبش در آوردن ناب انديش ترين و خالص ترين انسانها به نمايش گذاشته بود اينك در ساحت انديشه چنان قد برافراشت كه صاحبان خرد و انديشه را در حيرت فرو برد و براى هميشه انديشه و مكتب كلامى وفقهى آنان را از جلوه انداخت.

نام اين دو بنيانگذار مكتب كلامى و فقهى شيعه در همه محفلها و مجلسها بر سر زبانها بود و همگان از گستره دانش و ژرفاى بينش آنان سخن مى گفتند از دو خورشيدى كه فروزنده و گرمابخش