آیینه پژوهش
(١)
تفسير علمى ، بايدها و نبايدها - نفيسى شادى
١ ص
(٢)
چهار كتابخانه بزرگ بغداد در قرون وسطى - استلهورن مکنسن روث
٢ ص
(٣)
توسعه آموزش و وضعيت كتابدارى در كشورهاى عربى خليج فارس - جميل آشور محمدصالح
٣ ص
(٤)
در باره منابعِ تاريخ عاشورا - جعفريان رسول
٤ ص
(٥)
حديث متواتر ثقلين و كتابى عظيم - حکيمى محمدرضا
٥ ص
(٦)
زبور آل محمّدع در گذر تاريخ - جهانبخش جويان
٦ ص
(٧)
قاضى نعمان و كتاب الايضاح - رحمتى محمدکاظم
٧ ص
(٨)
بيرجند در كمند دو نگاه - ارشاد سرابى اصغر
٨ ص
(٩)
درنگى در ترجمه مغازى واقدى - واثقى راد محمدحسين
٩ ص
(١٠)
تفرّجى در ديوان منوچهرى دامغانى - مشتاق مهر رحمان
١٠ ص
(١١)
تأملى بر كتابشناسى جهانى نسخه هاى خطى ترجمه هاى قرآن مجيد - رحمتى محمدکاظم
١١ ص
(١٢)
نگاهى به كتاب مقالات ،دكتر حسين الهى قمشه اى - معتمدى مسعود
١٢ ص
(١٣)
كتابى به خون جگر - ابراهيم قيصرى
١٣ ص
(١٤)
معرفى هاى اجمالى -
١٤ ص
(١٥)
معرفى هاى گزارشى -
١٥ ص
(١٦)
مجله هاى پـژوهشى -
١٦ ص
(١٧)
استدراكى بر مقاله كتابشناسى حجاب - ملکشاهى احمد
١٧ ص
(١٨)
معرفى كتاب هاى شيعه شناسى - خوشنويس حميد
١٨ ص
(١٩)
اخبار -
١٩ ص
(٢٠)
فهرست موضوعى سال دوازدهم
٢٠ ص

آیینه پژوهش - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٥ - حديث متواتر ثقلين و كتابى عظيم - حکيمى محمدرضا

حديث متواتر ثقلين و كتابى عظيم
حکيمى محمدرضا

كتاب اللّه و اهل بيت(ع) فى حديث الثقلين, تحقيق: لجنة التحقيق في مسئلة الامامة, قم, دليل, ١٤٢٢هـ.
انسان, با آدم صفى(ع), حركت تكامليِ خويش را آغاز كرد. با نوحِ نبى(ع), به تطهير زمين پرداخت. با ابراهيم خليل(ع), پا به بتخانه نمروديان گذاشت و بتها را شكست. با موساى كليم(ع), به انقلابى راستين دست زد, و سه طاغوت (سياسى, اقتصادى و فرهنگى) را برانداخت. و با عيساى مسيح(ع), پا به دايره مدنيّت دينى نهاد……ليكن با اينهمه, هنوز مستعدّ (نزول قرآن) نگشته بود. موسى(ع) در يك تجلّى الهى به كوه از پاى درآمد و بيهوش گشت.١ و قرآن بيش از شش هزار تجلّى است.٢ و حقيقت كامله اى ـ اكمل همه هستها و هستيها ـ مى خواهد, تا هيمنه اين تشعشع اعظم را برتابد, و مطلع تابشهاى بس گران قرآن قرار گيرد, و نيوشاى (قول ثقيل)٣ باشد.

…روزگارانى گذشت, و ميلاد بزرگ تحقّق يافت; و سپس محمّد(ص) در چهل سالگى مبعوث گشت, و آيات (قرآن كريم) فرود آمد, و (حيثِ عقليِ) انسان دگرگون شد; يعنى عقل انسان, مخاطب به خطايى چونان خطاب هاى (قرآن) قرار گرفت. و معرفت, به عمق عقول راه يافت (ويُثيرُوا لَهُم دَفائنَ العُقول).٤ و اين چگونگى (نزول قرآن و رسيدن آن به دست انسان), بواسطه قرب جمالى و جلالى كاملِ حقيقتِ محمّديّه صورت گرفت.
و چنان امر عظيم و نعمت بزرگ بود, كه خداى سبحان بر بشريّت منّت نهاد >لَقد مَنَّ اللهُ عَلى المؤمنين…وأنْذِرْ عشيرتَكَ الأقرَبينلِيَقُومَ النّاسُ بالقِسط;١٩ قُل: أمَرَ رَبّي بالقِسطاعدِلُوا هُو أقرَبُ لِلتَّقوىفَاسْئَلُوا أهلَ الذّكر…قُل: سيرُوا في الأرض, فَانظُروا كيفَ بَدَأ الخلقَ٣٣…؟!يا أيُّهَا الذين آمَنُوا, اتَّقُوا الله, وكُونُوا مَعَ الصّادقين