نشریه روانشناسی و دین - موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره) - الصفحة ٢ - پيشبيني مؤلفههاي شناختي و عاطفي شادماني بر اساس تجارب معنوي روزانه

سال هشتم، شماره اول، پياپي ٢٩، بهار ١٣٩٤

مريم بردبار / دانشجوي دكتري روان شناسي تربيتي دانشگاه شيراز bordbar_m٢٠٠٠@yahoo.com

محمد مزيدي شرف آبادي / دانشيار گروه مباني تعليم و تربيت دانشگاه شيراز mmazidi٥٢@gmail.com

دريافت: ٤/١٢/١٣٩٢ ـ پذيرش: ١٢/٦/١٣٩٣

شادماني، گمشدة انسان معاصر، بنيادي‌ترين مفهوم در روان شناسي مثبت‌گراست. شمار پژوهش‌هايي كه به عوامل مرتبط با شادكامي پرداخته‌اند، در دو دهه اخير فزوني يافته است. اين پژوهش، با هدف شناسايي نقش تجارب معنوي روزانه در مؤلفه‌هاي شناختي و عاطفي شادماني انجام گرفت. بدين منظور، تعداد ١٩٣ نفر از دانشجويان كارشناسي دانشگاه شيراز با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي مرحله اي انتخاب شدند و پرسش نامة تجارب معنوي روزانه، رضايت از زندگي، عاطفه مثبت و منفي را تكميل نمودند. داده‌ها با روش آماري تحليل رگرسيون چندگانه، به شيوه همزمان بررسي شدند. يافته‌هاي بيانگر اين است كه نمرة كل تجارب معنوي روزانه با مؤلفه‌هاي شناختي و عاطفي شادماني رابطه‌اي مثبت و معنادار دارد. همچنين دو مؤلفة احساس حضور خداوند و ارتباط با خداوند در تجارب روزمره مي‌توانند رضايت از زندگي و عاطفة مثبت را به صورت مثبت و عاطفة منفي را به صورت منفي پيش‌بيني نمايند.

كليدواژه ها: تجارب معنوي روزانه، مؤلفة شناختي شادماني، مؤلفة عاطفي شادماني، دانشجويان.