فصل نامه اى علمى ـ پژوهشى در زمينه علوم فلسفى تابستان ١٣٩٤
حميدرضا مقيمى اردكانى / دانشجوى دكترى كلام اسلامى مؤسسه آموزشى وپژوهشى امام خمينى قدس سره
محمود فتحعلى / دانشيار گروه كلام مؤسسه آموزشى وپژوهشى امام خمينى قدس سره [email protected]
دريافت: ٢٩/٩/٩٣ پذيرش: ١٩/٤/٩٤
چكيدههرگاه بحث محال بودن دور پيش مى آيد، مثال هايى مانند دو خشت متكى به هم مطرح مى شوند كه در نظر گوينده با اينكه دور هستند، ولى نه تنها محال نيستند، محقق نيز مى باشند. اين دسته از مثال ها را به صورت عام دور معى ناميده اند. اگر اين مثال ها دورند و محقق نيز هستند، پس آيا دور ممكن نيست؟! اگر چنين باشد، بسيارى از مباحثى كه بر محال بودن دور در كلام و فلسفه مبتنى شده اند، همه فرو خواهند ريخت. ما در اين مقاله با بررسى سه دسته تعريف از دور (احتياج، توقف و عليت) و تمايز نهادن ميان آنها اشكال دور معى را نسبت به دو دسته تعريف اولْ وارد، و تعريف صحيح دور را با توجه به ملاك محال بودن دور، تعريف به عليت دانسته ايم.
كليدواژه ها: دور، دور معى، احتياج، توقف، عليت، متضايفين.