نشریه معرفت - موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره) - الصفحة ١ - سرمقاله

كتاب شناسى روش پژوهش و تحقيق*

حسين مهدى زاده

اشاره

تحقيق و پژوهش و روش بهينه مطالعه و تحقيق و نيز مطالعه روشمند كتاب و منابع تحقيق، از جمله راهكارهاى موفقيت در هر تحقيق و پژوهشى است. از آنجايى كه مطالعه منظم و روشمند در هر پژوهش، نظرى و ميدانى، لازمه هر پژوهش پوياست، اين مقال بر آن است تا محققان گرامى را با متد و روش تحقيق آشنا نمايد. به همين منظور، كتاب شناسى روش پژوهش و تحقيق ذيل، كه براى آشنايى محققان و دانش پژوهان در اين زمينه نگارش يافته، از نظر خوانندگان گرامى مى گذرد.

١. آرام، احمد. متدلوژى تحقيق و مأخذشناسى. تهران، دانشگاه تهران، ١٣٣٤.

٢. آريان پور، اميرحسين. آيين پژوهش. چاپ چهارم، تهران، نشر گستر، ١٣٧٨.

٣. آريان پور، اميرحسين. متدلوژى تحقيق و مأخذشناسى، تهران، دانشگاه تهران، مؤسسه علوم ادارى، ١٣٣٤.

٤. آلدويچ، فرانك. ت. و جان. ف. ولو نسبرى. درآمدى بر روش ها و فنون ميدانى در جغرافيا، بهلول عليخانى، تهران، سمت ١٣٧١.

٥. آموزش و پرورش. آشنايى با منابع و متون اسلامى، تربيت معلم، ١٣٦٤.

٦. احمدى گيوى، حسن و ديگران. آشنايى با منابع و متون اسلامى، تربيت معلم، ١٣٦٤.

٧. اداره كل آموزش ضمن خدمت. زبان و نگارش فارسى (گفتار چهارم: شيوه تحقيق)، چاپ پنجم، قم، سمت، زمستان ١٣٧١.

٨. اردلان، ظفردخت. فنون تحقيق اتنولوژى، تهران، دانشگاه تهران، دانشكده علوم اجتماعى و تعاون، مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعى، ١٣٤١، ١٠٧ ص.

٩. اردلان، ظفردخت. برخى از فنون تحقيق در علوم اجتماعى، تهران، ١٣٥١، ٩٤ ص.

١٠. استاپلتون، پل. شيوه نوشتن مقالات تحقيقى، محمدرضا نايينيان، محمد آرمند، تهران، دانشگاه شاهد، چاپ اول، بهار ١٣٧٤.

١١. اسر، برچستر. اصول نقدالنصوص و نشر الكتب، لبنان، دارالكتب، ١٩٦٣ م.

١٢. اسفنديارى، محمد. درك كردن و رد كردن (نقد)، آينه پژوهش، سال پنجم، شماره اول، خرداد و تير ١٣٧٣.

١٣. اسلامى فارسانى، عباس. تهيه طرح تحقيق براى يك تحقيق اجتماعى، فصلنامه مصباح، شماره ٧، پاييز ١٣٧٢.

١٤. اكو. امبرتو. چگونه مى توان يك پايان نامه تحصيلى نوشت؟، غلامحسين معماريان، دانشگاه علم و صنعت ايران، چاپ اول، ١٣٧١ ش.

١٥. انصارى، محمدرضا. فوائد و هفوات تحقيقيه، قم المقدسه، مكتبة آية اللّه المرعشى النجفى، الطبعة الاولى،١٤١٢هـ.ق.٩٦ ص.

١٦. انوار،پروينتدوينونگارش رسالهومقاله،تهران،زوار،١٣٧١.

١٧. انوار، پروين. مأخذشناسى و استفاده از كتابخانه، تهران، زوّار، ١٣٥٤.

١٨. اوانز. ك. م. مقدمه اى بر روش تحقيق در علوم تربيتى، محمدعلى فرجاد، تهران، انتشارات الهام، ١٣٦١ ش. ١٢٠ ص.

١٩. اوپنهايم، ا. ن. طرح پرسشنامه و سنجش نگرش ها، مرضيه كريم نيا، مشهد، آستان قدس رضوى، ١٣٦٩.

٢٠. اوستا، مهرداد. روش تحقيق در دستور زبان فارسى و شيوه نگارش، تهران، عطايى.

٢١. ايزاك، استفن. راهنمايى جامع تحقيق و ارزيابى، مرضيه كريم نيا، چاپ اول، مشهد، آستان قدس رضوى، ١٣٧٤ ش.

٢٢. بابايى، رضا. «پيش شرط هاى پژوهش در علوم دينى»، چاپ اول، تهران، مركز فعاليت ها و پژوهش هاى قرآن و عترت دانشگاه آزاد اسلامى، ١٣٧٨، ٢١٣ ص.

٢٣. بازرگان، عباس. اقدام پژوهى و كاربرد آن در تعليم و تربيت، فصلنامه تعليم و تربيت، شماره ٣٥، ٣٦، تهران، وزارت آموزش و پرورش، ١٣٧٢.

٢٤. بالدريج، ك. پ. روش هاى مطالعه، على اكبر سيف، چاپ پنجم، تهران، انتشارات رشد، ١٣٧٠

٢٥. بدره اى، فريدون. روش نوشتن پانويس و كتابنامه در نوشته هاى تحقيقى، راهنماى كتاب، سال سيزدهم، ضميمه شماره اول و دوم، فروردين و ارديبهشت. ١٣٤٩.

٢٦. برازش، عليرضا. راهنماى مطالعات و تحقيقات (٢)، اخلاق. چاپ اول، مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامى، ١٣٦٩.

٢٧. بست، جان. تحقيق و مأخذشناسى، تهران، مؤسسه علوم بانكى، ١٣٤٨. ٧٥ ص. (پلى كپى)

٢٨. بهشتى، محمدحسين. «درآمدى بر شناخت تحقيقى اسلامى»، نامه شهيدين، مجله مدرسه علميه شهيدين قم، سال اول، پيش شماره اول، تيرماه ١٣٧٥.

٢٩. بى آزار شيرازى، عبدالكريم. بررسى روش تحقيق نوين از نظر قرآن، (رسالت قلم مجموعه سخنرانى ها و مقالات سمينار نويسندگان علوم و معارف اسلامى، ص ٦٢ ـ ٧١). چاپ اول، معاونت پژوهشى سازمان تبليغات اسلامى، پاييز ١٣٧١.

٣٠. بيانى، احمد. نگرش و روش در تحقيق، تهران، دنياى پژوهش ١٣٧٤، ٩٩ ص.

٣١. بيشاب، آلن، سنت تحقيقات آموزشى و توسعه برنامه درسى رياضى، مجله رشد آموزش رياضى، سال ١١، شماره ٥١٧، سال ١٣٧٧.

٣٢. پال، رستا. طرز تهيه گزارش تحقيق، جمال عابدى، تهران، دانشكده تهران، دانشگاه ادبيات و علوم انسانى، مؤسسه روان شناسى، ١٣٦٢، ٦٩ ص.

٣٣. پژوهشكده تعليم و تربيت، وزارت آموزش و پرورش. پژوهش در آموزش، (مجموعه مقاله ها) بهرام محسن پور، على رؤف. چاپ اول، خرداد. ١٣٧٧.

٣٤. پوسپر، كارل ريموند. منطق اكتشاف علمى، سيدحسين كمالى، تهران، انتشارات علمى و فرهنگى، ١٣٧٠.

٣٥. پيروزان، امير. تحقيق براى تحقيق، (شماره ٢)، تهران، شهريور ١٣٥١.

٣٦. پيروزان، امير. تحقيق براى تحقيق، (شماره ١)، تهران، مرداد ١٣٥١.

٣٧. تاجدارى، پرويز. روش هاى علمى تحقيقى همراه با نظريه ارزشيابى، انتشارات اتا، ١٣٦٩.

٣٨. تنهايى حسين، ابوالحسن و نكهت، جواد. شيوه هاى تنظيم رساله و پايان نامه، چاپ اول، ذره بين، اراك، ١٣٧٥.

٣٩. تو را، چى ورتن. راهنماى نوشتن رساله هاى پژوهشى و كتاب شناسى توصيفى روش تحقيق، محمدنقى مهدوى، انتشارات مركز اسناد و مدارك علمى ايران، تهران، چاپ دوم، ١٣٦٦.

٤٠. جان، بست. روش هاى تحقيق در علوم تربيتى، حسن پاشا شريفى و نرگس طالقانى، انتشارات رشد، ١٣٦٦.

٤١. جان لاك. تحقيق در فهم بشر، رضازاده، شفق صادق، تهران، انتشارات دانشگاه تهران.

٤٢. جيمز، ان جانسون. روش هايى براى به كار بستن يافته هاى پژوهشى، محمود مهرمحمدى، انتشارات شوراى تحقيقات وزارت آموزش و پرورش، ١٣٧٣.

٤٣. جواد مصطفى. فن تصحيح متون، على محدث، مشهد، نشريه دانشكده الهيات و معارف اسلامى، شماره ٢٥، زمستان ١٣٥٦.

٤٤. جوادى، محمدجعفر. چگونگى تدوين يك مقاله تحقيقاتى، فصل نامه تعليم و تربيت، ش ٣٩ و ٤٠.

٤٥. جوادى، محمدهادى. راهنماى تدوين رساله، تهران، ١٣٤٤، ١٢٢ ص.

٤٦. چادگانى پور، مصطفى، نگارش علمى: فنون تهيه مقالات علمى و پايان نامه هاى تحصيلى، اصفهان، دانشگاه علوم پزشكى اصفهان، معاونت پژوهش، ١٣٧٧ ش.

٤٧. حافظ نيا، محمدرضا. مقدمه اى بر روش تحقيق در علوم انسانى، تهران، سمت، چاپ اول، ١٣٧٧، ٢٨٤ ص.

٤٨. حجازى، رضا. روش نگارش پايان نامه. دانشكده كشاورزى كرج، ١٣٤٠. ٢٠ ص.

٤٩. حرّى، عباس. آيين گزارش نويسى، تهران، دبيرخانه هيأت امناى كتابخانه هاى عمومى كشور، ١٣٧١.

٥٠. حرّى، عباس. آيين نگارش علمى، تهران، دبيرخانه هيأت امناى كتابخانه هاى عمومى كشور، چاپ اول، ١٣٧٨.

٥١. حرّى، عباس. تحليل استنادى و شباهت هاى آن با علم الحديث، نشر دانش، سال چهارم، شماره دوم، بهمن و اسفند ١٣٦٢.

٥٢. حرّى، عباس. شيوه بهره گيرى از كتابخانه جهت تهيه مقاله تحقيقى، تهران، مركز اسناد فرهنگى آسيا، ١٣٥٦. ٩١ ص.

٥٣. حرّى، عباس. مراجع و بهره گيرى از آن ها، تهران، مركز اسناد فرهنگى آسيا، ١٣٥٦.

٥٤. حسام وزيرى، افشان. روش هاى تحقيق در قشربندى و طبقات اجتماعى، شاپور راسخ، تهران، دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعى، ١٣٤٠، ٣٢ ص.

٥٥. حسين نژاد، ق. روش تحقيق مفهومى در متون اسلامى، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ١٣٥٧، ٨٤ ص.

٥٦. حسينى، ابوالقاسم. بر ساحل سخن، فصل چهارم، بر كرانه تجربه (٥)، نگارش پايان نامه، قم، معاونت امور اساتيد و دروس معارف اسلامى.

٥٧. حسينيان، محمدجعفر، روش تحقيق، مركز جهانى علوم اسلامى، مدرسه مباركه مرعشيه قم، ١٣٧٩ ش.

٥٨. حسينى، محمدعلى. دراسات و تحقيقات، مقاله مقدمة فى تحقيق المخطوطات، بيروت، دارالتراث الاسلامى للطباعة و النشر و التواريخ ١٩٧٤ م.

٥٩. حمودى قيسى، نورى. سامى مكى عانى. منهج تحقيق النصوص و نشرها، بغداد، مطبعة المعارف، ١٩٧٥ م.

٦٠. خاكى، غلامرضا. روش تحقيق با رويكرد به پايان نامه نويسى، چاپ اول: تهران، مركز تحقيقات علمى كشور كانون فرهنگى انتشاراتى درايت، ١٣٧٨ ش.

٦١. خدادوست، طاهره. تحقيق مأخذشناسى و گزارش نويسى، دانشكده علوم ادارى و مديريت، دانشگاه تهران. ١٣٤٩. ٢٤٣ ص.

٦٢. خرسند، غلامحسين. اصول روش تحقيق در علوم اجتماعى و كاربرد كامپيوتر، تهران، روزبهان، ١٣٥٦، ٩٥ ص.

٦٣. خليلى شورينى، سياوش. روش هاى تحقيق در علوم انسانى، مؤسسه انتشارات يادواره كتاب، چاپ اول، ١٣٧٥.

٦٤. خواجه نورى، عباسقلى. روش تحقيق، چاپ سوم، تهران، نشريه آموزشى مؤسسه عالى آمار، شماره ٤٤، ١٣٥١، ٢٠٢ ص.

٦٥. خواجه نورى، عباسقلى. نكاتى چند درباره روش هاى تحقيقى، تهران، اداره كل مطالعات و نيروى انسانى، وزارت كار و خدمات اجتماعى، ١٣٤٢. ٩٠ ص.

٦٦. دانشگاه پدافند ملى. روش تحقيق، تهران، ١٣٤٩.

٦٧. دشتى، محمد. ابزار و وسايل تحقيق: روش هاى انتخاب و تحقيق در علوم انسانى، قم، چاپ اول، زمستان ١٣٦٦.

٦٨. دشتى، محمد. ابزار و اطلاعات مقدماتى تحقيق در نهج البلاغه، قم، چاپ اول، زمستان، ١٣٦٦.

٦٩. دشتى، محمد. كليدهاى شناسايى نهج البلاغه، چاپ اول، قم، نشر امام على(عليه السلام)، خرداد ١٣٦٨.

٧٠. دلاور، على. ارزشيابى گزارش تحقيق، فصلنانه تعليم و تربيت شماره ٦، سازمان پژوهش و برنامه ريزى آموزشى وزارت آموزش و پرورش، بهار ١٣٦٥.

٧٠. دلاور، على. انواع تحقيق: آزمايش، مطالعه، زمينه يابى و بررسى، فصلنامه تعليم و تربيت، شماره ١٠، سازمان پژوهش و برنامه ريزى آموزشى وزارت آموزش و پرورش، تابستان ١٣٦٦.

٧١. دلاور على. برنامه ريزى تحقيق در كلاس، پژوهش در مسائل روانى ـ اجتماعى، مركز پژوهش هاى روانى ـ اجتماعى، زمستان ١٣٦٦، بهار ١٣٦٧.

٧٢. دلاور، على. روش هاى آمارى در روان شناسى و علوم تربيتى، انتشارات دانشگاه پيام نور، ١٣٦٧.

٧٣. دلاور، على. روش هاى تحقيق در روان شناسى و علوم تربيتى، چاپ پنجم: مركز چاپ و انتشارات دانشگاه پيام نور، ارديبهشت ١٣٧٣. ٤٤٩ ص.

٧٤. دهنوى، حسين. روش تحقيق، چاپ اول: قم، نشر معروف، فروردين ١٣٧٦.

٧٥. ديّاب، عبدالحميد. تحقيق التراث العربى، منهجه و تطوّره، قاهره ١٩٨٣ م.

٧٦. ذاكر. م. مقدمه اى بر روش تحقيق در تاريخ، تهران، نشر آيت. ٦٣ ص.

٧٧. ربانى، هادى. پژوهش روشمند، (آشنايى با مقدمات پژوهش)، چاپ اول، تهران، كتاب مردم، ١٣٧٧.

٧٨. رحيمى، ناصر. خلاصه اى از تقريرات روش هاى تحقيق در علوم اجتماعى، با همكارى سيروس قراچه داغى، دانشكده علوم ارتباطات اجتماعى، تهران، ١٣٤٨. (پلى كپى)

٧٩. رشيد ياسمى، غلامرضا. آيين نگارش تاريخ. تهران، مؤسسه وعظ و خطابه، ١٣١٦. ١٤٤ ص.

٨٠. رفيع پور، فرامرز. روش پژوهش واحدهاى روستايى: ابزارهاى پژوهش، تهران، دانشگاه بوعلى سينا، ١٣٥٣.

٨١. رفيع پور، فرامرز. كندوكاوها و پنداشته ها مقدمه اى بر روش هاى شناخت جامعه و تحقيقات اجتماعى، تهران، شركت سهامى انتشار، ١٣٦٠. ٤٤٧ ص.

٨٢. رمضان، عبدالتواب. تحقيق التراث، اساليبه و اهدافه، قافلة الزيت، ١٩٧٦.

٨٣. رمضان، عبدالتواب. خواطر من تجاربى فى تحقيق التراث، مركز پژوهش هاى دانشگاه اسلامى، محمدبن سعود (مجله) شماره ٢، ١٩٨٣ م.

٨٤. رمضان، عبدالتواب. فى اصول البحث العلمى و تحقيق النصوص، المورد (مجله)، ج ١، بغداد ١٩٧٢ م.

٨٥. رمضان، عبدالتواب. مناهج تحقيق التراث بين القدامى و المحدثين، چاپ اول: قاهره، مكتبة الخانجى، ١٤٠٦ هـ . ق.

٨٦. رنجبر، احمد. روش تحقيق و مأخذشناسى، چاپ دوم، تهران، انتشارات اساطير، ١٣٧٠ ش.

٨٧. روزنتال، فرانتس. روش هاى عالمان مسلمان در تحقيق علمى، ١٩٨٠ م.

٨٨. ريمون، كيوى. روش تحقيق در علوم اجتماعى، دكتر عبدالحسين نيك گهر، تهران، انتشارات فرهنگ معاصر، ١٣٧٠.

٨٩. زاهدى، حميد. تحقيق و مأخذشناسى، دانشكده علوم ادارى و مديريت بازرگانى، تهران ١٣٤٣. ٥٩ ص. (پلى كپى)

٩٠. زرين كوب، عبدالحسين. شيوه نقد و تصحيح متون، مجله سخن، سال ٩، ص ١٠٥ ـ ١١٠

٩١. ژان فوراسته. وضع و شرايط روح علمى، كاردان، على محمد، تهران، انتشارات مؤسسه مالعات و تحقيقات اجتماعى دانشگاه تهران، سال ١٣٦٤.

٩٢. ژرژ. پير. روش تحقيق در جغرافيا، سيدحسن مطيعى لنگرودى، مشهد، آستان قدس رضوى، ١٣٧١

٩٣. ساده، مهدى. روش هاى تحقيق با تأكيد بر جنبه هاى كاربردى، چاپ اول، تهران، ١٣٧٥ ش.

٩٤. ساروخانى، باقر. روش هاى تحقيق در علوم اجتماعى، تهران، پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى، ١٣٧٧.

٩٥. ساروخانى، باقر. فنون تحقيق در علوم اجتماعى، مجله دانشكده سال اول شماره دوم، بهار ١٣٤٥. ص ٢٠ـ٣١

٩٦. سازمان پژوهش هاى علمى و صنعتى ايران، دبيرخانه سمينار تحقيق و توسعه. مجموعه مقالات سمينار تحقيق و توسعه، (تير، ١٣٦٨) چاپ دانشگاه علم و صنعت ايران، پاييز ١٣٦٩.

٩٧. سپه پور، افسانه. روش هاى تحقيق (تهيه پرسشنامه)، مؤسسه تحقيقات و مطالعات تربيتى، دانشگاه تربيت معلم، تهران.

٩٨. ستوده، غلامرضا. مرجع شناسى و روش تحقيق در ادبيات فارسى، چاپ اول، سازمان سمت، تهران، ١٣٧١.

٩٩. سرايى، حسن. مقدمه اى بر نمونه گيرى در تحقيق، تهران، سمت، ١٣٧١.

١٠٠. سرافراز، على. راهنماى پژوهش و نگارش و مقالات علمى و رساله تحصيلى، مشهد، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه فردوسى مشهد، ١٣٦٦.

١٠١. سلتيز، مكر و همكاران، روش هاى تحقيق در علوم اجتماعى، خسرو مهندسى، مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعى دانشگاه تهران، ١٣٦٤، ٤٦٣ ص.

١٠٢. سلطانى، محمدعلى. ضرورت و شيوه نقد كتاب، آيينه پژوهش، سال اول، شماره ١ خرداد و تير ١٣٦٩.

١٠٣. سلمان زاده، سيروس. راهنماى مطالعات علمى دانشجويان، اهواز، دانشگاه اهواز، ١٣٥٠، ١٠٢ ص.

١٠٤. سميعى گيلانى، احمد. آيين نگارش، (آداب رساله نويسى)، چاپ چهارم، تهران، مركز نشر دانشگاهى، ١٣٧٠ ش.

١٠٥. سميعى گيلانى، احمد. نكته هايى در باب تصحيح متون، نشر دانش، سال چهارم، شماره ٢.

١٠٦. شاله، فيلسين. شناخت روش علوم يا فلسفه علمى، يحيى مهدوى، چاپ سوم، تهران، دانشگاه تهران، ١٣٥١.

١٠٧. شاهين، اميرشاپور. تحقيق و توسعه و روش هاى آن، تهران، انتشارات كتاب فروشى دهخدا، ١٣٥٥، ٢٠٨ ص.

١٠٨. شهبازى، اسماعيل. راهنماى تهيه و تدوين پايان نامه و جزوه هاى تحقيقى در زمينه هاى مسائل روستايى، همدان، مدرسه عالى كشاورزى همدان، ١٣٥٣، ٦٦ ص.

١٠٩. شعبانى، احمد. مرجع شناسى اسلامى، ويراستار فرهاد فياض، چاپ اول، تهران، دبيرخانه هيأت امناى كتابخانه هاى عمومى كشور، ١٣٧٨.

١١٠. شفيعى، فروغ. منطق و روش علمى در پژوهش هاى اجتماعى، نامه پژوهشكده، سال دوم، شماره اول، بهار، ١٣٧٥.

١١١. شلبى، احمد. فن پژوهش: بررسى سيستماتيك روش هاى نگارش مقالات علمى و پايان نامه ها، سيد جعفر سامى الدبونى، چاپ اول: تهران، انتشارات، جهاد دانشگاهى، تابستان، ١٣٦٩ ش.

١١٢. شوراى پژوهش هاى علمى كشور. ساختار نظام تحقيقاتى كشور، تهران، ١٣٧١.

١١٣. شوقى بنين، احمد. نسخه شناسى و تحقيق علمى، سيدحسن اسلامى، آيينه پژوهش، سال پنجم، شماره دوم، مرداد و شهريور ١٣٧٣.

١١٤. شويش، اروين. مسأله روش در جامعه شناسى، منصور وثوقى، نامه پژوهشكده، سال دوم، شماره اول، بهار، ١٣٥٧، ص ٦٣ ـ٧٥.

١١٥. صابونچى، احمد. روش صحيح گزارش نويسى تحصيلى، علمى بازرگانى، پايان نامه، تهران، چاپخانه وزارت اطلاعات و جهانگردى، ١٣٥٤، ص ٤٥

١١٦. صافى، قاسم. روش تأليف و نقد و اصلاح، گوتنبرگ، ١٣٦٤.

١١٧. صبا، محسن. روش تحقيق و شيوه تأليف، كتاب هاى ماه، سال چهارم، شماره اول و دوم، فروردين و ارديبهشت ١٣٣٩.

١١٨. طالب، مهدى. چگونگى انجام مطالعات اجتماعى، تهران، اميركبير، ١٣٦٩.

١١٩. طاهرى، ابوالقاسم. روش تحقيق و مأخذشناسى، انتشارات دانشگاه پيام نور، ١٣٧٤.

١٢٠. طباطبايى، محيط. روش جديد تحقيق در ايران، گوهر، سال سوم، شماره ٧ و ٨، مهر و آبان ١٣٥٤

١٢١. طوسى، بهرام. راهنماى پژوهش و اصول علمى مقاله نويسى، چاپ دوم، مشهد، ١٣٧٣.

١٢٢. طوسى، بهرام. مهارت هاى مطالعه، نشر و كتاب فرّخ، چاپ دوم، مشهد، ١٣٦٤.

١٢٣. طوسى، بهرام. هنر نوشتن و مهارت هاى مقاله نويسى، نشر و كتاب فرّخ، چاپ پنجم، مشهد، ١٣٦٥.

١٢٤. عليئى، محمد ولى. مدل هاى علّى در حوزه روش تحقيق، فصلنامه مصباح، شماره ١٠، تابستان ١٣٧٣.

١٢٥. على آبادى، احمد. طريقه تفكر و تحقيق، تهران، دانشگاه تهران، ١٣٤٦، ٢٢٠ ص.

١٢٦. على آبادى، گيتا. تجزيه و تحليل محتوا در مطبوعات، مجله رسانه، ١٣٧٣.

١٢٧. غلام رضايى، محمد. روش تحقيق و شناخت مراجع ادبى، چاپ اول، تهران، انتشارات جامى، ١٣٧٤ ش.

١٢٨. فاخرى، سيدعليرضا. راهنماى تحقيق، معاونت امور اساتيد، چاپ اول، قم، ١٣٧٧.

١٢٩. فتاحى پور، احمد. روش تحقيق و مأخذيابى، با همكارى مهديه وزيرنيا، دانشكده علوم و ارتباطات اجتماعى تهران، ١٣٤٧، ٥١ ص. (پلى كپى)

١٣٠. فرمانفرماييان، حافظ. روش هاى تحقيق و مأخذشناسى، مؤسسه علوم ادارى و بازرگانى دانشكده حقوق تهران، (پلى كپى).

١٣١. فريد، يداللّه. كاربرد جغرافيا در روش تحقيق شهر و روستا، تبريز، دانشگاه تبريز، ١٣٧١.

١٣٢. فريد، يداللّه. مقدمه بر روش تحقيق شهرهاى ايران، دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه تبريز، مؤسسه تحقيقات اجتماعى و علوم انسانى، ١٣٤٩.

١٣٣. فلّاح بابايى، حسن. روش تحقيق و تأليف، قم، نشر مرتضى، ١٣٧١ ش.

١٣٤. فلاطورى، جواد. مقصود از تحقيقات علمى و روش آن، شهرت و تحقيقات علمى، شيوه نقل، راهنماى كتاب، سال ٥، شماره ٨، ٩، ١٠، آبان، آذر و دى ١٣٤١.

١٣٥. فناييان، لقاءاللّه. روش تحقيق و نگارش رساله، تهران ١٣٥١، ١٦٥ ص.

١٣٦. فيروزان، ت. روش تحقيق محتوا، كتاب آگاه مسائل ايران و خاورميانه، ج ١، تهران، انتشارات آگاه، ١٣٦٠.

١٣٧. قائم مقامى، جهانگير. روش تحقيق در تاريخ نگارى، انتشارات دانشگاه ملى ايران، تهران، ١٣٥٨، ١٤٤ ص.

١٣٩. قائمى، على. روش تحقيق (در يك مكتب)، دارالتبليغ اسلامى، قم، ١٣٥٨، ٣٣٩ ص.

١٤٠. قاسمى پويا، اقبال. آشنايى با مفهوم هدف ها و روش تحقيق برنامه معلم پژوهنده، پژوهش نامه آموزش و پرورش، تهران، پژوهشكده تعليم و تربيت رنگ نگاشت، شماره ٤، ١٣٧٩.

١٤١. كازنو، ژان. روش هاى پژوهش در جامعه شناسى وسايل ارتباط جمعى، باقر ساروخانى، نامه علوم اجتماعى، دوره اول، شماره ٤، تير ١٣٥٣، ص ١٤١ ـ ١٤٧.

١٤٢. كاظمى، سيدعباس. چگونه تحقيق كنيم؟ چاپ اول، تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه امام حسين(عليه السلام)، ١٣٧٩.

١٤٣. كالتون. س. ام. موزر / ج: روش تحقيق، كاظم ايزدى، چاپ سوم، تهران، انتشارات كيهان، زمستان ١٣٧١. ٥٢٩ ص.

١٤٤. كامپنهود، لوك وان و ريمون كيوى. روش تحقيق در علوم اجتماعى، عبدالحسين نيك گهر، چاپ اول، تهران، فرهنگ معاصر، ١٣٧٠.

١٤٥. كتبى، مرتضى. بررسى روش هاى تحقيقى غرب در برخورد با مسائل روان شناسى اجتماعى در ايران، با همكارى ميشل ويلت، نامه علوم اجتماعى، دوره دوم، شماره سوم، زمستان، ١٣٥٦.

١٤٦. كتبى، مرتضى. مسائل انسانى تحقيق در علوم اجتماعى ايران، با همكارى ليلا سپهرى، نامه علوم اجتماعى دوره اول، پاييز ١٣٤٧.

١٤٧. كرلينگر، فرد. نگرش علمى در علوم رفتارى، عزت الله كيوان، نامه پژوهشكده، سال دوم، شماره اول.

١٤٨. كلارك، كيتسن. مقدمه اى بر روش تحقيق در تاريخ، اوانس، اونسيان، تهران، انتشارات اساطير، ١٣٦٢، ٩٢ ص.

١٤٩. گرجى، ابوالقاسم. محقق و موضوع تحقيق، المحقق الطباطبايى فى ذكراه السنوية الاولى، المجلد الثالث، (بخش فارسى مقالات)، ص ١٣١٩ ـ ١٣٣٥، الطبعة الاولى، قم، مؤسسة آل البيت(عليهم السلام) لاحياء التراث، شعبان ١٤١٧.

١٥٠. گويا، زهرا. تاريخچه تحقيق عمل و كاربرد آن در آموزش، فصل نامه تعليموتربيت تهران،پژوهشكده تعليموتربيتش٣٦،١٣٧٢

١٥١. گويا، زهرا. عمل آموزشى و اهميت نقش معلم به عنوان محقق، پژوهش در آموزش، (مجموعه مقاله ها) تك نگاشت، ١٧، تهران، پژوهشكده تعليم و تربيت، ١٣٧٢.

١٥٢. ماهيار، عباس. مرجع شناسى (١)، مركز چاپ و انتشارات دانشگاه پيام نور، چاپ هفتم، خرداد ١٣٧٣.

١٥٣. مايل هروى، نجيب. نقد و تصحيح متون، بنياد پژوهش هاى آستان قدس، ١٣٦٩.

١٥٤. محدثى، جواد. راهنماى پژوهش، چاپ اول، مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامى حوزه علميه قم، پاييز ١٣٧٤.

١٥٥. محدثى، جواد. روش ها (روش تحقيق). چاپ اول، نشر معروف، قم، ١٣٧٣.

١٥٦. محمدى نژاد، حسن. الفباى پژوهش، تهران ١٣٥٦، ٦١ ص.

١٥٧. محمدى نژاد، حسن. روش هاى تحقيق و آمار در علوم سياسى و جامعه شناسى، مؤسسه عالى علوم سياسى و جزايى، ١٣٥٤، ٢٧٩ ص.

١٥٨. مرادى، نوراللّه. مرجع شناسى، شناخت خدمات و كتاب هاى مرجع، چاپ اول، تهران، فرهنگ معاصر، ١٣٧٢.

١٥٩. مرتضوى، عليرضا. ضوابط و اصول نقد، كانون فرهنگ و هنر اسلامى، ١٣٦٤.

١٦٠. مركز آموزش مديريت دولتى ايران، روش شناسى تدوين پايانه نامه كارشناسى ارشد و دكترا، مركز پژوهش هاى مديريت، بخش نظامدهى و هدايت پايان نامه هاى تحصيلى، ١٣٧٦.

١٦١. مصدق، حميد. مقدمه اى بر روش تحقيق، مدرسه عالى مديريت كرمان، تهران ١٣٥٠، ١٧٦ ص.

١٦٢.معاضد،مهين دخت.كتابشناسى نقدكتاب،انجمن كتاب،١٣٥٥.

١٦٣. منجد، صلاح الدين. روش تحقيق و تصحيح كتاب هاى خطى، محمود فاضل (يزدى مطلق) مشهد، انتشارات كتابخانه جامع گوهرشاد، ١٣٦٤.

١٦٤. منجد، صلاح الدين. روش تصحيح نسخه هاى خطى، حسين خديو جم، تهران. سازمان آبان، ١٣٥٥. ٤٠ ص.

١٦٥. منجد، صلاح الدين. قواعد تحقيق المخطوطات، قاهره، معهد المخطوطات العربية، ١٩٥٥ م.

١٦٦. مور. س. ك. وج. گالتون. روش تحقيق، كاظم ايزدى، تهران، نشر كيهان، ١٣٦٧.

١٦٧. مور، نيك. چگونه پژوهش كنيم؟، فاطمه رهادوست، چاپ اول، تهران، سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى، ١٣٧٢ ش.

١٦٨. مولوى، اسد. منهج تحقيق المخطوطات، الطبعة الاولى، قم، مؤسسه آل البيت(عليهم السلام)لاحياء التراث، ربيع الاول، ١٤٠٨ هـ .

١٦٩. مهدوى، محمدتقى. چكيده نويسى مفاهيم و روش ها، چاپ اول، مركز اسناد و مدارك علمى ايران، تهران، ١٣٦٦ ش.

١٧٠. مهرداد، جعفر. روش تحقيق، با همكارى پروين كجورى، شيراز، كانون تربيت، ١٣٦١، ٢٦٨ ص.

١٧١. مهرمحمدى، محمود. پژوهش در آموزش و پرورش، فصلنامه تعليم و تربيت، تهران، پژوهشكده تعليم و تربيت، ١٣٧٦.

١٧٢. مهرمحمدى، محمود. نظام پژوهشى متعادل در عرصه علوم انسانى، جستارهايى در پژوهش در قلمرو آموزش، تهران، پژوهشكده تعليم و تربيت، ١٣٧٩.

١٧٣. مهندسى، خسرو. روش هاى تحقيق در علوم اجتماعى، مشهد، دانشگاه مشهد، ١٣٦٦.

١٧٤. ميردال، گونار. عينيت در پژوهش هاى اجتماعى، مجيد روشنگر، تهران، ١٣٥٧، ١٣٩ ص.

١٧٥. ناتل خانلرى. شيوه و روش تحقيق، سخن، دوره ٢٥، شماره ٣ و ٤ مرداد و شهريور ١٣٥٥.

١٧٦. نادرى، عزت الله و مريم سيف نراقى. روش هاى تحقيق و چگونگى ارزشيابى آن در علوم انسانى با تأكيد بر علوم تربيتى، چاپ چهارم، دفتر تحقيقات و انتشارات بدر، زمستان ١٣٧١.

١٧٧. نادرى، عزت اللّه و مريم سيف نراقى و فرنگيس شاهپوريان. راهنماى عملى فراهم سازى طرح تحقيق، چاپ سوم، دفتر تحقيقات و انتشارات بدر، پاييز ١٣٧٥.

١٧٨. نبوى، بهروز. مقدمه اى بر روش تحقيق در علوم اجتماعى، مؤسسه عالى حسابدارى، تهران ١٣٥٠، ٢١١ ص.

١٧٩. نراقى، احسان. هدف و روش تحقيقات اجتماعى در ايران، نامه علوم اجتماعى، دوره اول، شماره ٣، بهمن ١٣٤٨.

١٨٠. نكونام، جعفر. روش تحقيق كتابخانه اى با تأكيد بر علوم اسلامى، چاپ اول، انتشارات اشراق دانشگاه قم، بهمن ١٣٧٩.

١٨١. نيسارى، سليم. تحقيق و رساله نويسى، تهران، دانشكده علوم دانشگاه تهران، ٤٩ ص.

١٨٢. وايزبرگ، هربرت. درآمدى به تحقيق پيمايشى و تحليل داده ها، با همكارى بروس. د. براون، ترجمه جمال عابدى، تهران، مركز نشر دانشگاهى، ١٣٦٢، ٢٦٢ ص.

١٨٣. وديعى، كاظم. مقدمه بر روش تحقيق در جغرافيا و راهنماى مطالعات جغرافيايى و عمران منطقه اى، دهخدا، ١٣٤٨، ٢٧٩ ص.

١٨٤. وزيرى، هوشنگ. راهنما براى تهيه گزارش تحقيقى، تهران، دانشكده اقتصاد، دانشگاه تهران، ١٣٥١.

١٨٥. وزين پور، نادر. بر سمند سخن، (گفتار ششم: مرجع شناسى و شيوه هاى تحقيق و پژوهش، گفتار هجدهم: شيوه تهيه پايان نامه تحصيلى)، چاپ نهم: تهران، انتشارات فروغى، پاييز ١٣٧٨.

١٨٦.هارون،عبدالسلام.تحقيق النصوصونشرها،قاهره،١٣٨٥هـ.ق.

١٨٧. هوم، گراهم. گفتارى در باب نقد، ترجمه نسرين پروينى، تهران، اميركبير، ١٣٦٥.

١٨٨. هومن، حيدرعلى، شناخت روش علمى در علوم رفتارى (پايه هاى پژوهشى)، چاپ دوم، تهران، نشر پارسا، ١٣٧٤.

١٨٩. ياحقى، محمدجعفر و محمدمهدى ناصح. راهنماى نگارش و ويرايش، (بخش چهارم، روش تحقيق و پژوهش علمى)، چاپ هشتم،مشهد،موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوى، ١٣٦٨.

١٩٠. يار محمديان، محمدحسين، اصفهانيان، وحيد. راهنماى نگارش و تدوين پايان نامه، انتشارات مانى با همكارى دانشگاه آزاد اسلامى خوراسگان، اصفهان، چاپ اول، ١٣٧٨.

١٩١.يانگ.شين پائو.راهورسم پژوهش درروستا،عليرضاآيت اللهى، بهنارنيك  فرجام، دانشگاه  شيراز، مركز جمعيت شناسى،١٣٦٣.١٤٢ ص.


  • پى نوشت ها

    * در كتاب شناسى پژوهشى حاضر، علاوه بر منابع فراوانى كه نگارنده به صورت متفرقه در بازديد از كتابخانه ها و كتاب فروشى ها با آن ها مواجه شده و مشخصات آن ها را گردآورى نموده است، از منابع ذيل نيز استفاده شده است.

    ١. كتاب شناسى روش تحقيق. محمدعلى رونق، نشر دانش (مجله)، سال پنجم، شماره سوم، آذر و دى ١٣٦٣، ص ٦٠

    ٢. كتاب شناسى تحقيق. نقد و نگارش. كتاب «رسالت قلم»، ص ٢٠٤ (مجموعه سخنرانى ها و مقالات سمينار نويسندگان علوم و معارف اسلامى)، معاونت پژوهشى سازمان تبليغات اسلامى قموپژوهشكده باقرالعلوم(عليه السلام)، چاپ اول، پاييز ١٣٧١

    ٣. كتاب شناسى نگارش و ويرايش و روش تحقيق. كتاب «راهنماى نگارش و ويرايش»، محمدجعفر ياحقى،محمدمهدى ناصح،مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوى، چاپ هشتم، مشهد، ١٣٦٨، ص ١٧٣

    ٤. گزيده كتاب شناسى پژوهش. كتاب «پيش شرط هاى پژوهش در علوم دينى»، رضا بابايى، مركز فعاليت ها و پژوهش هاى قرآن و عترت(عليهم السلام)، دانشگاه آزاداسلامى، چ اول، ١٣٧٨، ص ٢٠١ ـ ٢٠٥

    ٥. منابع روش پژوهش، مرجع شناسى و رساله نويسى. كتاب «بر ساحل سخن»، سيد ابوالقاسم حسينى، قم، معاونت امور اساتيد و دروس معارف اسلامى،چ سوم، تابستان، ١٣٧٧، ص ٣٥١ ـ ٣٥٤

    ٦. روش هاى تحقيق و چگونگى ارزشيابى آن در علوم انسانى. دكتر عزت اللّه نادرى و دكتر مريم سيف نراقى، تهران، دفتر تحقيقات و انتشارات بدر، چاپ چهارم، زمستان، ١٣٧١، ص ٢٥٦ ـ ٢٥٨

    ٧. كتاب شناسى توصيفى روش تحقيق. مركز اسناد و مدارك علمى ايران، تهران ١٣٦٦