نشریه معرفت - موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره) - الصفحة ١ - سرمقاله
دين، تربيت و مدرنيته!
الف) چگونه است كه آدمى در عصر مدرنيته و دوران پست مدرنيسم (Post Modernism) با همه ادعاهايى كه در علم و دانش و عقلانيت دارد، هنوز هم به دنبال گمشده خويش است؟! و اين گمشده چيست؟ راستى بشر به دنبال كدامين مطلوب است؟ آدمى كى و كجا آرام مى گيرد؟ به راستى اكسير اعظم و كبريت احمر براى تسكين دردها و آرامش آلام و رنج هاى انسان در دستِ كيست؟ هيچ از خود پرسيده ايد كه در عصر موشك و فضا و رايانه، چرا آدمى همچنان در فضاى شك و اضطراب و دلهره از رؤيت حقيقتِ خويش محروم است و در مانيتور وجود خود چيزى جز رؤياها و ايده آل ها و آرمان هاى دست نايافتنى، چيز ديگرى نمى بيند؟
ب) تربيت محصول معرفت است و ما آدميان هم اينك سخت محتاج معرفتيم! بشر امروز خويشتنِ خويش را گم كرده است و مع الأسف آن را در لابهلاى چرخ دنده هاى تكنولوژى و سخت افزارهاى انواع و اقسام كامپيوترها جستوجو مى كند. ألا بذكراللّه تطمئنّ القلوب يك واقعيت، بل يك حقيقت است. نرم افزار حركت و تلاش و تكاپوى آدمى را در فرهنگ دينى و الهى بايد جُست. از آغاز عصر صنعت چندين قرن گذشته است و هم اينك در دوران فراصنعتى زيست مى كنيم، امّا همگى احساس مى كنيم با حقيقتِ خويش فرسنگ ها فاصله داريم، چرا؟ آرنولد توين بى (Arnold Toynbee)ده ها سال پيش تر، دوران پُست مدرنيسم (فرانوگرايى) را به بشريتِ متحير و مضطرب معاصر نويد داد، امّا سرانجام چه شد؟ آيا جهان آرام شد؟ آيا بساط جنگ و خونريزى، فريب و حقّه و نيرنگ و ... برچيده شد؟! يا روز به روز مفسده ها و رذيلت ها بيش تر و پيچيده تر در تار و پود وجود آدمى لانه كرد و او را در بند كشيد؟!
زمانى ماركس (Marx) و لنين (Lenin) فرياد برآوردند كه: دين، افيون است! و سرانجام ديديم كه ماركسيسم و ماترياليسم ديالكتيك چه مفتضحانه! رنگ باختند و طومارشان درهم پيچيد! از سوى ديگر نيچه (Friederich Nietsche) در مغرب زمين، جنگ با خدايان را اعلام نمود و هم اينك مى بينيم كه انسان غربى در به در به دنبال اخلاق و معنويت و فرهنگ دينى است و در اين برهوتِ شهوت و ماديت و فلاكت، جرعه اى از زلالِ ديانت مى طلبد!
ج) تربيت اخلاقى و دينى براى جامعه امروز ما و به خصوص براى نسل جوانمان، مهم ترين و ضرورى ترين واجب است. هرگونه اصلاح و توسعه اى اگر بخواهد پايدار و ريشه دار و عميق صورت پذيرد، بايستى در بستر تربيت دينى تحقق يابد. اصلاح طلبانِ دلباخته غرب بدين نكته توجه كنند كه الگوهاى تربيتىِ آنان، ساليانى است در ديار غرب امتحان خود را پس داده و نمره منفى گرفته اند. بياييم در طرح گفتوگوى تمدن ها، نخست به تربيتِ انسان بينديشيم! جامعه مدنىِ واقعى وقتى شكل مى گيرد كه افراد جامعه هر يك، در بستر فرهنگ تربيت دينى، رشد يابند و مدنيّت را در پرتو ايمان و ديانت به دست آورند. نيل به مدنيّت و توسعه و اصلاح حقيقى جز در ظل دين و ديندارى و تربيت الهى ميسور نيست.
والسلام
سردبير