جمع بين صلاتين وحدود آن - مدرسى، سيد محمد رضا - الصفحة ٤

مىگزارد و فرمود: (صلوا كما رأيتموني اصلى) [١] به هر حال دليل اين اختلافات هر چه باشد صرف نظر از موجه يا نا موجه بودن آن، اين مسأله را روشن مىكند كه: واضح بودن مسأله اى نزد گروهى خاص دليل بر آن نيست كه اين مسأله از نظر كتاب و سنت مأثوره نيز به همان وضوح است.
با توجه به اين نكات در اين مقاله مىخواهيم درباره جمع بين صلاتين و با ديدى وسيع تر اساسا اوقات نماز (ظهر و عصر، مغرب و عشاء) سخن بگوييم، و روشن نماييم كه جمع بين صلاتين حتى از نظر روايات معتبر در نزد اهل تسنن در همه حال جايز است و در واقع نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء داراى وقت مشترك نيز مىباشند.
اوقات نماز در قرآن كريم خداوند متعال مىفرمايد: (أقم الصلاة لدلوك الشمس الى غسق الليل و قرآن الفجر إن قرآن الفجر كان مشهودا) [٢] (نماز را به پا داريد از دلوك (تمايل) خورشيد تا غسق (دل شب) و قرآن فجر (نماز فجر) را به پا داريد كه نماز فجر مشهود (فرشتگان شب و روز) است.
در اين آيه مباركه خداوند متعال امر به اقامه نماز مىكند از دلوك خورشيد تا غسق شب، و همچنين امر به اقامه نماز صبح مىكند و مىفرمايد كه نماز فجر مشهود است.
با توجه به لغت و روايات و ذوق سليم و تفاسير، انسان مىيابد كه پروردگار حكيم در اين آيه امر به نمازهاى پنجگانه فرموده و اوقات آن را به طور كلى بيان فرموده است.
ابن فارس مىگويد: (دلك: اصل واحد يدل على زوال شئ عن شئ ولا يكون الا برفق. يقال: دلكت الشمس: زالت. ويقال: دلكت: غابت. والدلك: وقت دلوك الشمس. و من