ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٠ - بكوشيم تا خود را مشمول وعدهء خداوند به انسانهاى با تقوى نمائيم و شرحى مبسوط در بارهء تقوى

در حالها ، در آينده‌ها ) باز مى دارد و با دريافت ثابتهاى حاكم بر اصول بنيادين متغيرات ، با اشراف به حيات و به آنچه كه در جهان هستى مى گذرد ، در آرامشى بسيار متين زندگى مى كند و وحدت حيات ، جان ، خود ، من ، شخصيت و روح او مختل نمى گردد . به اصطلاح معمولى مى توان گفت : اين يك زندگى در همسايگى خدا است .
١٨ ، ١٩ - و ارغبوا فيما وعد المتّقين ، فإنّ وعده أصدق الوعد ( و علاقه پيدا كنيد به آنچه كه خداوند متعال به متقيان وعده فرموده است . ) بكوشيم تا خود را مشمول وعدهء خداوند به انسانهاى با تقوى نمائيم و شرحى مبسوط در بارهء تقوى دو مطلب در جملهء فوق وجود دارد كه بايد در هر دوى آنها دقت كامل نمود - مطلب يكم - خداوند سبحان مردمان متقى را وعدهء پاداش داده است و ما بايد براى وصول به آن پاداش ، هم كاروان متقيان باشيم .
مطلب دوم - خداوند سبحان عمل كننده ترين موجودات ( صادق الوعدترين ) به وعده‌هاى خويش است .
مطلب يكم - خداوند سبحان مردمان متقى را وعدهء پاداش داده است .
مى توان پاداش الهى و چگونگى آن را كه خداوند متعال به مردمان متقى وعده فرموده است ، از دو حجت بزرگ درك نمود : - حجت يكم - عقل و وجدان پاك انسان است كه عاملى از فطرت رسيده به فعليت مى باشد . هر انسان متقى به خوبى ميداند كه خداوند جل شأنه چه روشنائى و لطافت و احساسهاى برين در درون او به وجود آورده است . اگر آدم با تقوى را مخير بسازند كه در برابر تقوى و عرفانى كه بدست آورده اى ، همهء نعمتهاى دنيوى را به تو بدهيم ، يا اين روشنائى و لطافت و احساسهاى برين را كه خداوند در نتيجهء تقوى و عرفان به تو عنايت فرموده است ، قطعى است كه انسان با تقوى و عارف هرگز راضى