ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٧ - چه عظمتى براى روح آدمى بالاتر از بياد خدا بودن ) *

< شعر > نباشد همى نيك و بد پايدار همان به كه نيكى بود يادگار دراز است دست فلك بر بدى همه نيكوئى كن اگر بخردى چو نيكى كنى نيكى آيد برت بدى را بدى باشد اندر خورت چو نيكى نمايدت كيهان خداى تو با هر كسى نيز نيكى نماى مكن بد كه بينى به فرجام بد زبد گردد اندر جهان نام بد به نيكى ببايد تن آراستن كه نيكى نشايد ز كس خواستن و گر بد كنى جز بدى ندروى شبى در جهان شادمان نغنوى < / شعر > فردوسى براى تكميل اين مبحث مراجعه فرمائيد به مجلد ١٧ از صفحهء ٢٥١ تا صفحهء ٢٩٦ .
١٧ - أفيضوا في ذكر الله فإنّه أحسن الذّكر . ( در ذكر خداوندى حركت كنيد كه بهترين ذكر است . ) چه عظمتى براى روح آدمى بالاتر از بياد خدا بودن ) * < شعر > اى بلبل جان مست زياد تو مرا وى مايهء غم پست زياد تو مرا لذات جهان را همه يكسو فكند حالى كه دهد دست زياد تو مرا < / شعر > براى ذكر خداوندى و بياد او بودن ، انگيزه‌ها و هدفهاى مختلف و عواملى گوناگون وجود دارد . از آن جمله - ١ - اعتقاد و ايمان صحيح به خدا مستلزم ذكر دائمى آن ذات اقدس است .
اگر كسى واقعا به خدا ايمان آورده باشد ، هيچ چيز ديگر را قابل ذكر جز خداوند متعال نخواهد يافت -