مناسك حج (فارسي) - الشيخ فاضل اللنكراني - الصفحة ٧١ - فصل سوم محرمات احرام

است، به جائى كه از آن ساقط شود و بيفتد. و احتياط آنست كه به محلى كه در معرض آن است كه بيفتد نقل ندهد.
مسأله ٢٥٠ - احتياط مستحب آنست كه آن را از محلى به محل ديگر از بدن نقل ندهند، اگر محل اول محفوظ تر است.
مسأله ٢٥١ - بعيد نيست كه در كشتن يا انتقال دادن جانوران ذكر شده، كفاره نباشد لكن احتياطا يك كف از طعام صدقه بدهد.
سيزدهم: انگشتر به دست كردن به جهت زينت. اما اگر براى استحباب باشد مانع ندارد.
مسأله ٢٥٢ - اگر انگشتر به دست كند نه براى زينت و نه براى استحباب مثل آن كه براى خاصيتى بدست كند، اشكال ندارد.
مسأله ٢٥٣ - احتياط واجب آن است كه محرم (حنا) براى زينت نبندد، بلكه اگر زينت باشد ولو قصد نكند، احتياط در ترك است، بلكه حرمت آن در هر دو صورت خالى از وجه نيست.
مسأله ٢٥٤ - اگر قبل از احرام (حنا) ببندد، چه به قصد زينت باشد يا نباشد، چه اثرش تا زمان احرام بماند يا نماند، مانع ندارد ولى احتياط خوبست.
مسأله ٢٥٥ - انگشتر به دست كردن و حنا بستن كفاره ندارد.
چهاردهم: پوشيدن زيور است براى زن به جهت زينت.
مسأله ٢٥٦ - اگر زيور زينت باشد، احتياط واجب آن است كه ترك كند، هر چند قصد تزيين نداشته باشد. بلكه حرمت آن خالى از