امام على(ع) پيشواى صديقين
(١)
مقدّمه چاپ هفتم
٥ ص
(٢)
پيشگفتار
٧ ص
(٣)
تجلّى مقام ربوبيّت
١١ ص
(٤)
يكى از هزاران ويژگى
١٢ ص
(٥)
بشريت بسوى پيشرفت
١٣ ص
(٦)
چگونه اين حوادث پديد آمد؟
١٥ ص
(٧)
قرآن ناطق
١٨ ص
(٨)
آغاز زندگى
١٩ ص
(٩)
فرزند پاك اسلام
٢١ ص
(١٠)
عارف بر نفس خود
٢٢ ص
(١١)
عظمت اسرارآميز
٢٥ ص
(١٢)
راز عظمت امير المؤمنين
٢٥ ص
(١٣)
على عليه السلام نماد ولايت
٣٢ ص
(١٤)
چهرههاى نورانى
٣٣ ص
(١٥)
موهبت الهى
٣٤ ص
(١٦)
شيعه و حقيقت ولايت
٣٥ ص
(١٧)
ولايت، جوهر رسالت الهى
٣٧ ص
(١٨)
ولايت تكثر پذير نيست
٣٨ ص
(١٩)
اسوه صالحان
٤٠ ص
(٢٠)
راز قدرشناسى پيامبر از على عليه السلام
٤٢ ص
(٢١)
1- شيوههاى عملى و واقعى رسالتهاى مكتبى
٤٢ ص
(٢٢)
2- پايان راه طولانى
٤٣ ص
(٢٣)
3- على راه ورسم زندگى
٤٣ ص
(٢٤)
4- شناخت خدا عاليترين هدف
٤٤ ص
(٢٥)
5- سيماى رهبر الهى
٤٥ ص
(٢٦)
رهبرى نمونه
٤٦ ص
(٢٧)
ابعاد شخصيت اميرمؤمنان
٤٨ ص
(٢٨)
انسان دو شخصيتى
٤٨ ص
(٢٩)
عظمت، كمال، اراده وتصميم
٥١ ص
(٣٠)
آزمون سخت
٥٢ ص
(٣١)
شب جاودان
٥٢ ص
(٣٢)
روز خندق
٥٣ ص
(٣٣)
چرا بايد به پيامبران و ائمّه اقتدا كرد؟
٥٤ ص
(٣٤)
پيام انسانيت
٥٧ ص
(٣٥)
رهبر هميشه جاويد
٥٨ ص
(٣٦)
امام تمامى بشريت
٥٨ ص
(٣٧)
پرواز در آسمان حقيقت
٦٠ ص
(٣٨)
انسانيت
٦١ ص
(٣٩)
و عشق على
٦١ ص
(٤٠)
رهبران شايسته
٦٣ ص

امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤١ - اسوه صالحان

زيادى پيروان او بودند.

حال اين سؤال مجدداً بشدت مطرح است كه چه انگيزه‌اى باعث شد كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله چنين فرمايش كنند:

«علي منّي بمنزلة هارون من موسى إلّاانّه لا نبي بعدي»

. «على به منزلت هارون از موسى است جز اينكه پس از من پيامبرى مبعوث نمى‌شود.»

وهمچنان مى‌فرمايد:

«أنا وعلي ابوا هذه الامة»

. «من وعلى هر دو، پدران اين امت هستيم.»

وهمچنان باز مى‌فرمايد:

«يا علي، لم يعرف اللَّه إلّاأنا وأنت، ولم يعرفني إلّااللَّه وأنت، ولم يعرفك إلّا اللَّه وأنا».

«اى على بدرستى خدا را كسى نمى‌شناسد مگر من وتو، وكسى من را نمى‌شناسد جز خدا وتو، وكسى تو را نمى‌شناسد جز خدا ومن.»

چرا پيامبر اكرم وسرور كائنات زمانى كه على را مى‌بينند خرسند مى‌گردد وبسوى او مى‌شتابد ودست او را گرفته ومى‌بوسد وچرا به بوى عرق او تبرّك مى‌جويد وچرا فقط در خانه خود را بسوى او مى‌گشايد در حاليكه- طبق آيات قرآن- ديگران از ورود به خانه پيامبر نهى شده بودند.

وچرا شب هنگام ويا در طول روز ساعتها براى نشستن با على عليه السلام اختصاص مى‌دهد وبا وى به گفتگو مى‌نشيند وچرا هنگام فرا رسيدن‌