امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٥ - شيعه و حقيقت ولايت
ورود به بهشت هشتاد سال قبل از ديگران.»
در فراز ديگرى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خطاب به على عليه السلام- ما نيز در دعاى ندبه قرائت مىكنيم- فرمودند:
«أنت غداً على الحوض خليفتي، وأنت تقضي ديني، وتنجز عداتي، وشيعتك على منابر من نور مبيضة وجوههم حولي في الجنة، وهم جيراني.
لولا أنت يا عليّ لم يُعرف المؤمنون بعدي...»
. «اى على تو خليفه من هستى، دين من را اداء مىكنى، وعدهها را تحقق مىسازى، شيعيان تو بر قلّههايى از نور قرار مىگيرند وچهرههايى نورانى دارند ودر بهشت پيرامون ودر جوار من هستند واگر تو اى على نبودى، مؤمنين پس از من شناخته نمىشدند...»
اين نمونهاى از هزاران روايتهايى است كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله وائمه اهل بيت، در فضايل على عليه السلام وشيعيان او نقل شده است، ولى آنچه مهم مىباشد اين است كه شيعيان آنحضرت كه در روايتهاى متعدد مورد مهر قرار گرفتهاند، چه كسانى هستند؟ وآيا هر كس اگر ادعا كند كه شيعه، دوستدار واز محبّان على عليه السلام است واقعاً شيعه او بشمار مىآيد.؟
شيعه و حقيقت ولايت
كسى كه ادعاى شيعه بودن ودوستدارى وعشق به على واهلبيت عليهم السلام را دارد قبل از هر چيز بايد تمام مفاسد را از خود دور سازد واز تنگناهاى نفسانى نظير خودخواهى، نفس اماره وغرور