امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩ - آغاز زندگى

٢- شب شهادت امير المؤمنين عليه السلام.

٣- ارزش دعا در شب قدر بعنوان اساسى‌ترين ومهمترين محور.

بنابر اين محور مشترك تمامى اين حقيقت سه‌گانه على عليه السلام است، زيرا او قرآن ناطق‌است‌وقرآن براى‌فردى مانند على‌نماد بشمارمى‌آيد.

هدف تعاليم قرآن در اين تجلى مى‌يابد كه عنصر انسان را با تمامى آزادى واراده او پرورش وپالايش داده تا شخصيت خود را مانند شخصيت على عليه السلام بسازد، زيرا تصادفى نيست كه شهادت آن‌حضرت در ماه مبارك رمضان ودر يكى از شبهاى قدر ودر محراب مسجد كوفه وبر اثر ضربت شمشير شقى‌ترين اشقياء ابن ملجم «لعنت اللَّه عليه» اتفاق افتد وبى دليل نيست كه ولادت با سعادت آن حضرت در كعبه باشد وميان آغاز وانجام زندگى‌امام، داستان قرآن كريم تجلّى مى‌يابد.

آغاز زندگى‌

پس از آن كه امام على عليه السلام در خانه خدا ودر درون كعبه بعنوان مقدس‌ترين بقعه روى زمين تولد يافت ديدگان خود را براى اولين بار با نگاه به رسول اللَّه صلى الله عليه و آله گشود بدين جهت اولين نگاه او جنبه مقدس پيدا كرد، كلماتى كه بر زبان جارى كرد جملاتى از قرآن كريم- سوره مؤمنون- بود.

(قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ* الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ)

«به درستى كه مؤمنان رستگار هستند آنانكه در نماز خويش خاشع باشند.»

اين آغاز سخن بود...