پيامبر اكرم از على خواستند كه بر دوش او بالا رود ولى امام نپذيرفت، پيامبر به على دستور دادند كه امتثال امر كرده واين حركت عظيم تاريخى صورت پذيرفت، حضرت على در توصيف قرار گرفتن بر دوش پيامبر چنين فرمود:

«زمانى كه بر دوش مبارك پيامبر ايستادم گويا مى‌توانستم تمامى عرش را با دست خود لمس كنم.»

بر همين اساس است كه امام على به «شريف وبزرگوار» ملقّب گرديد.

چگونه اين حوادث پديد آمد؟

اين حوادث بزرگ تاريخى چگونه بوقوع پيوست؟ وچرا امام على در بستر پيامبر خوابيد ومى خواست خود را فداى ايشان نمايد؟

تمامى اين حوادث ومقدرات به اين خاطر رخ داد كه خداوند از اين شخصيت بزرگ براى بشريت الگو وامام بسازد.

بدين سان على عليه السلام امام پرهيزكاران، سرور دينداران، پيشواى نجات يافتگان، رهبر ساجدين والگوى والا براى تمامى بشريت- غير از انبياء- قرار گرفت.

نويسنده فرزانه‌اى چه زيبا اين معنا را بيان داشته است:

«على جوهره‌اى است كه خدايش آفريد وپيامبر او را صيقل داد.»

زندگى امام على عليه السلام مى‌تواند مورد ملاك وارزيابى تمامى مراحل تاريخ بشريت قرارگيرد، زيرا تمامى ادوار تاريخى حيات اسلام را