امام على(ع) پيشواى صديقين
(١)
مقدّمه چاپ هفتم
٥ ص
(٢)
پيشگفتار
٧ ص
(٣)
تجلّى مقام ربوبيّت
١١ ص
(٤)
يكى از هزاران ويژگى
١٢ ص
(٥)
بشريت بسوى پيشرفت
١٣ ص
(٦)
چگونه اين حوادث پديد آمد؟
١٥ ص
(٧)
قرآن ناطق
١٨ ص
(٨)
آغاز زندگى
١٩ ص
(٩)
فرزند پاك اسلام
٢١ ص
(١٠)
عارف بر نفس خود
٢٢ ص
(١١)
عظمت اسرارآميز
٢٥ ص
(١٢)
راز عظمت امير المؤمنين
٢٥ ص
(١٣)
على عليه السلام نماد ولايت
٣٢ ص
(١٤)
چهرههاى نورانى
٣٣ ص
(١٥)
موهبت الهى
٣٤ ص
(١٦)
شيعه و حقيقت ولايت
٣٥ ص
(١٧)
ولايت، جوهر رسالت الهى
٣٧ ص
(١٨)
ولايت تكثر پذير نيست
٣٨ ص
(١٩)
اسوه صالحان
٤٠ ص
(٢٠)
راز قدرشناسى پيامبر از على عليه السلام
٤٢ ص
(٢١)
1- شيوههاى عملى و واقعى رسالتهاى مكتبى
٤٢ ص
(٢٢)
2- پايان راه طولانى
٤٣ ص
(٢٣)
3- على راه ورسم زندگى
٤٣ ص
(٢٤)
4- شناخت خدا عاليترين هدف
٤٤ ص
(٢٥)
5- سيماى رهبر الهى
٤٥ ص
(٢٦)
رهبرى نمونه
٤٦ ص
(٢٧)
ابعاد شخصيت اميرمؤمنان
٤٨ ص
(٢٨)
انسان دو شخصيتى
٤٨ ص
(٢٩)
عظمت، كمال، اراده وتصميم
٥١ ص
(٣٠)
آزمون سخت
٥٢ ص
(٣١)
شب جاودان
٥٢ ص
(٣٢)
روز خندق
٥٣ ص
(٣٣)
چرا بايد به پيامبران و ائمّه اقتدا كرد؟
٥٤ ص
(٣٤)
پيام انسانيت
٥٧ ص
(٣٥)
رهبر هميشه جاويد
٥٨ ص
(٣٦)
امام تمامى بشريت
٥٨ ص
(٣٧)
پرواز در آسمان حقيقت
٦٠ ص
(٣٨)
انسانيت
٦١ ص
(٣٩)
و عشق على
٦١ ص
(٤٠)
رهبران شايسته
٦٣ ص

امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨ - پيشگفتار

ووصى رسول اكرم صلى الله عليه و آله أمير المؤمنين امام على بن ابى طالب عليه السلام، تجلى يافته است.

گويى شكوه وتلألؤ آن از جلال وروشنايى الهى نشئت گرفته است چشم‌ها ودل‌ها بدان فروزان مى‌شود.

انسان مى‌تواند از پرتو فروزان نور مقدس معرفت حيدرى بهره‌مند گردد، زيرا عشق ومحبت على عليه السلام از عشق ابدى الهى سرچشمه گرفته است.

هر گاه انسان به ريسمان ولايت على عليه السلام وفرزندانش چنگ بزند، مى‌تواند به اوج توحيد وقلّه معرفت الهى نايل شود.

بنابر اين انسانى كه ولايت امير المؤمنين عليه السلام را پذيرا شده ودر اين راه وفادار بماند مى‌تواند هر روز خود را در مرتبه‌اى از مدارج قرب الهى وبهشت برين ببيند.

خوشا به حال كسانى كه از پرتو ولايت على عليه السلام در تمامى دوران وفصول زندگى خويش بهره‌مند مى‌شوند وزندگى خويش را هميشه بهار عطر آگين ساخته‌اند.

اى كاش همه ما افتخار توانايى چنگ زدن به ريسمان ولايت را به دست مى‌آورديم تا به قلمرو جهان قدس ربوبى وارد شده واوج بگيريم واز پرتو عرش خدا بهره‌مند شويم.

اوج گرفتن، جزء الگو پذيرى از سير وسلوك پيامبر صلى الله عليه و آله وامامان اطهار عليهم السلام امكان‌پذير نيست.

الگو پذيرى از سيره امير المؤمنين عليه السلام به سود دنيا وآخرت ماست، پس بايد از آن بهره گرفت واگر به اين هدف دست بيابيم توانسته‌ايم زيربناى زندگى شرافتمندانه‌اى كه همه بشريت ستمديده آرزوى آن را دارند، پى ريزى كنيم.