امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - ولايت تكثر پذير نيست
فراموش نشود كه ولايت راستين وحقه محور تمامى اصول وجوهر تمامى مبانى وارزشهاست، ومضافاً آن وسيلهاى براى جلب رضايت خداوند واجراى احكام الهى است ودر حدّ يك فريضه قرار دارد كه نمىتوان از آن عدول ويا چشمپوشى كرده ويا آن را به شيوهها وروشهاى ديگرى بمنظور تقرّب به پيشگاه خداوند تغيير داد.
ولايت مخالفت با هواى نفس وارتقا خويشتن خويش ومبارزه با خودستايى وخودخواهى بوده واز سوى ديگر ولايت سرچشمه ايثار واز خود گذشتگى در راه ارزشهاى مكتب مىباشد.
به هر حال هر كس كه از على عليه السلام وائمه اطهار پيروى كند جزء شيعيان راستين است وهمان خصوصياتى را دارد كه آنحضرت در توصيف شيعه خود وپرهيزكاران فرموده است كه آنان به زندگى دلبند نيستند وزهد را پيشه خود قرار داده وپروردگار را در وجود خود، بزرگ وارج مىنهند وهر آنچه غير از ذات پروردگار است نا چيز جلوه مىكند وزندگى آنان قرين به نيايش وتوجه به خدا مىگردد.
ريشه درخت معنويت يكى است كه اصل آن در ولايت نهفته وشاخههاى آن سجاياى اخلاقى خدا پسندانه وصفات ايمانى است.