امام على(ع) پيشواى صديقين - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨ - ولايت تكثر پذير نيست

«مسلماً براى شما در زندگى رسول خدا سر مشق نيكويى بود.»

زيرا اطاعت وامتثال اوامر ونواهى آنان اطاعت از خداوند وپيروى از ذات اوست.

ولايت معراج انسان به سوى بهشت برين وقرار گرفتن در جوار قرب پيامبر صلى الله عليه و آله، ائمه عليهم السلام وتمامى پيامبران، فرستادگان وصالحان تاريخ است.

ولايت معراج انسان به سوى كمالات معنوى، فضليت، اخلاق متعالى انسانى وارزشهاست.

ولايت تكثر پذير نيست‌

ولايت يگانه جوهرى‌است كه در ولايت على، ولايت پيامبر صلى الله عليه و آله وتمامى فرستادگان وانبياء خداوند صلوات اللَّه عليهم اجمعين نهفته است وبطور اختصار ولايت حق، بر حق است واين معادله به روشنى قابل احساس است.

هر چند كه ولايت از آن پروردگار است وپيروى از آن واجب مى‌باشد، لذا ولايت نيز حق است، گرچه على عليه السلام با حق، وحق با على عليه السلام است وپيرامون او دور مى‌زند، ولايت نيز از آن رسالت وقرآن است وتا زمانى كه على عليه السلام با قرآن وقرآن با على است، ولايت در وجود على عليه السلام است وپس از او به ائمه معصومين از فرزندان رسول اكرم صلى الله عليه و آله ادامه پيدا مى‌كند، زيرا راه على پيروى از نور الهى وادامه راه ورسم ورفتار زندگى پيامبر است.

بنابر اين ولايت يك كل وتجزيه ناپذير است.