امام را با برداشت‌هاى ظاهرى، تجزيه وتحليل كنيم ونمى توانستيم درك كنيم چگونه خانه خدا در طول تاريخ تنها براى يك انسان آن هم على عليه السلام محل تولد قرار گيرد، ويا چگونه خداوند مقدر نمود كه امام بر فراز دوش مبارك پيامبر بزرگ اسلام قرار گيرد.

در حالى كه هيچ انسانى در طول تاريخ بر دوش هيچ يك از پيامبران پاى نگذارده است.

شايان ذكر است، و تاريخ اقرار دارد كه امام على بر دوش رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله پاى نهاد وبه عنوان اولين درهم كوبنده بت‌هاى مشركين- پس از جدّش حضرت ابراهيم عليه السلام- گرديد.

در خانه خدا بيش از سيصد وشصت بت مورد پرستش قرار مى‌گرفت.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تصميم گرفت كه شبى آن بت‌ها را درهم شكند وبا حضرت على عليه السلام وارد خانه خدا شده ودر نزديكى كعبه، حضرت على بر دوش پيامبر ايستاد وبت‌ها را متلاشى نمود.

زمانى كه پيامبر سعى داشت تا بر دوش امام على قرار گيرد، ايشان از دشوارى بر دوش داشتن پيامبر رنج مى‌كشيد وفرمود:

«گويا سنگينى تمامى كوهها را بر دوش خود حس كردم.»

در آن لحظات وزن پيكر مبارك پيامبر اكرم به تنهايى سنگينى نمى‌كرد، بلكه سنگينى رسالت الهى نيز در او تجلّى يافته وحوادث تمامى ادوار تاريخ از گذشته تا آينده در وجود مبارك او متبلور گرديده بود.