زندگانى سيد الشهداء امام حسين(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣ - امام حسين پس از پيامبر
شمار مىآمد، به وى ياد آور گرديد.
قيس در آن روز ندانست كه اين دشمنى و مخالفتى كه معاويه اعمال مىكرد، به چه فرجام شومى خواهد انجاميد!
معاويه از سفر حج بازگشت در حالى كه نقشهاى براى درهم شكستن مخالفت انصار و مهاجران در سر مىپروراند. نخستين نقشهاى كه معاويه در اين خصوص طرح ريزى كرد، چنين بود.
معاويه پى برده بود كه هوشياران و انديشمندان بسيارى در كشور اسلامى زندگى مىكنند. كسانى از گذشتههاى نزديك، تجربههايى بسيار اندوخته و حقيقت حزب حاكم اموى را بخوبى لمس كردهاند. اينان همچنين به قداست حق و وجوب پيروى از آن و نيز دفاع از حرمتهاى والاى آن با تمام مشكلات و دشواريهايى كه ممكن بود براى آنان رخ نمايد، ايمان آورده بودند.
او همچنين مىدانست كه در مركز حركت اين مخالفان در درجه اوّل امام على و سپس امام حسن و پس از او امام حسين جاى دارند. او از پايگاهاى استوار على عليه السلام و پيروانش و نيز آمادگيهاى لازم و كافى آنها كه تختسلطنت بنىاميّهرا هر لحظه بهلرزهدر مىآورد، بخوبى آگاهىداشت.
معاويه با شناخت و آگاهى از تمام اين امور، نقشه منفور و خائنانه خويش را طراحى كرد.
او انديشيد كهدوستداران على عليه السلام وخانداناو، از حكومت بنىاميّه ناخشنود و گريزانند. پس مىبايست در گاماوّل دوستى علىرا از دل دوستدارانش بيرون كند و ملاكها و معيارهاى مسلمانان را كه بدانها حق