اينك تنها اوّلين و آخرين مدافع و ياور اسلام، امام حسين بر جاى مانده بود. او بود كه مى‌توانست با تدبير و عزم استوار و پيشگامى و برترى شرف و تبارش و نيز با تمام شايستگيهايى كه از جدّش رسول خدا صلى الله عليه و آله و پدرش على عليه السلام به ارث برده بود، جبهه‌اى نيرومند در برابر طغيان گسترده اموى تشكيل دهد.

تشكيل اين جبهه در روزگار خلافت معاويه و يزيد، به دست آن‌حضرت صورت پذيرفت. ما در صفحات پيش گوشه‌اى از اوضاع حاكم در عصر خلافت معاويه را بازگو نموديم و در صفحات آينده نيز اندكى از روزگار يزيد را بازگو خواهيم كرد. امّا از شرح تفصيلى وقايع و رويدادها پرهيز و تنها به گفتارى مختصر بسنده خواهيم كرد. زيرا اولًا: قيام امام حسين عليه السلام در دوران حكومت يزيد بسيار مشهور و معروف است تا آنجا كه هر شيعى مؤمن از آن آگاه است. ثانياً: شرح قيام امام حسين نيازمند دايرة المعارفى علمى و بزرگ است كه در آن تحليل تمام وقايع سياسى دينى كه امام حسين را به طرف آن جهاد شكوهمند و والا سوق داد، ذكر شود.

بنابر اين، سزاوار است كه اين بحث را در همين جا نا تمام رها كنيم و به مباحث ديگر بپردازيم و در آنها از ويژگيهاى شخصيتى حضرت سيّدالشّهدا امام حسين عليه السلام سخن گوييم و گفتگو در باره اوضاع سياسى و دينى آن عصر را به بحث و مجالى گسترده تر موكول كنيم.