احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٧ - حديث شريف
خدا به تو داده است، زكاتش را بده پس اگر از تو رو برگرداند، نزد او باز نگرد.»
٦- ابو حمزه مىگويد: از امام باقر عليه السلام پرسيدم كه زكات در چند محل بر من واجب مىشود ولى برايم ممكن نيست پرداخت كنم.
فرمود:
«اعزلها
، فإن اتّجرت بها فأنت لها ضامن ولها الربح
، وإن نويت في حال ما عزلتها من غير أن تشغلها في تجارة فليس عليك شيء
، فإنّ لم تعزلها فاتّجرت بها في جملة مالك
، فلها تقسيطها من الربح
، ولا وضيعة عليها» [١]
. «زكات را جدا كن و بگذار. پس اگر با آن تجارت كردى، ضامن هستى و همه سود هم از مال زكات است، و اگر هنگاميكه جدا كردى نيّت زكات نمودى بدون اينكه آن را به تجارت بيندازى، چيزى بر تو نيست، و اگر اصلًا جدا نكردى و در ضمن بقيّه اموالت با آن تجارت كردى، به نسبت مال زكات، سود به آن تعلّق مىگيرد امّا خسارت و زيان بر آن نيست.»
٧- امام صادق عليه السلام فرمود:
«كان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يقسِّم صدقة أهل البوادى في أهل البوادي
، وصدقة أهل الحضر في أهل الحضر» [٢]
. «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زكات اهل باديه و صحرانشين را در ميان خود آنها و زكات اهالى شهر را هم در ميان خود آنها تقسيم مىكرد.»
٨- از امام صادق عليه السلام سؤال شد درباره شخصى كه به او زكات داده
[١] - وسائل الشيعه، كتابالزكاة، باب ٥٢، ابوابالمستحقّين للزكاة، ص ٢١٤، حديث ٣.
[٢] - همان، باب ٣٨، ص ١٩٧، حديث ٢.