احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٩ - حديث شريف
«به پنج كس زكات داده نمىشود: پدر، مادر، فرزند، برده و همسر زيرا همه آنان عيال و واجبالنّفقه او هستند.»
٦- اسحاق بن عمّار مىگويد: به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم:
بستگان و نزديكانى دارم كه به برخى از آنها انفاق مىكنم و برخى را هم بر برخى ديگر ترجيح مىدهم. پس وقت زكات مىرسد آيا از زكات به آنان بدهم؟ فرمود: آيا مستحقّ زكات هستند؟ گفتم: بلى.
فرمود: آنان بهتر از ديگران هستند و به آنان بده. [١] گفتم: پس، چه كسى از نزديكانم براى من واجبالنّفقه است تا براى آنان زكات حساب نكنم؟ فرمود: پدرت و مادرت. گفتم: پدرم و مادرم؟
فرمود: پدر و مادر و فرزند.» [٢]
٧- پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«إنّ الصدقة أوساخ أيدي الناس
، وأنّ اللَّه قد حرَّم عليَّ منها ومن غيرها ما قد حرّمه
، وإنّ الصدقة لا تحلّ لبني عبدالمطّلب...» [٣]
. «صدقه چركهاى دستان مردم است و خداوند آن را و غير آن را از چيزهايى كه حرام كرده است، بر من تحريم كرده است. صدقه براى فرزندان عبدالمطّلب حلال نيست.»
٨- از امام صادق عليه السلام سؤال شد كه آيا صدقه براى بنىهاشم حلال
[١] - وسائل الشيعه، كتابالزكاة، باب ١٥، ابوابالمستحقّين للزكاة، ص ١٦٩، حديث ٢.
[٢] - همان، باب ١٣، ص ١٦٥، حديث ٢.
[٣] - همان، باب ٢٩، حديث ٢.