احكام زكات و فقه صدقات
(١)
مقدمه
١٢ ص
(٢)
مقدّمه
١٣ ص
(٣)
بخش اوّل- زكات مال
١٧ ص
(٤)
وجوب زكات
١٧ ص
(٥)
قرآن كريم
١٧ ص
(٦)
حديث شريف
١٨ ص
(٧)
احكام
٢١ ص
(٨)
كسانى كه زكات بر آنان واجب مىشود
٢٣ ص
(٩)
حديث شريف
٢٣ ص
(١٠)
احكام
٢٥ ص
(١١)
اوّل- بلوغ
٢٥ ص
(١٢)
دوّم- عقل
٢٦ ص
(١٣)
سوم- آزادى
٢٧ ص
(١٤)
چهارم- مالكيّت
٢٧ ص
(١٥)
پنجم- قدرت بر تصرّف
٢٨ ص
(١٦)
ششم- نصاب
٢٩ ص
(١٧)
اموالى كه زكات آنها واجب است
٣٠ ص
(١٨)
حديث شريف
٣٠ ص
(١٩)
احكام
٣٢ ص
(٢٠)
اوّل- زكات در نه چيز واجب مىشود
٣٢ ص
(٢١)
دوّم- دادن زكات چهار چيز ديگر نيز مستحبّ است
٣٣ ص
(٢٢)
زكات انعام ثلاثه (شتر، گاو و گوسفند)
٣٤ ص
(٢٣)
حديث شريف
٣٤ ص
(٢٤)
احكام
٣٧ ص
(٢٥)
شرط اوّل- حدّ نصاب
٣٨ ص
(٢٦)
الف- شتر دوازده نصاب دارد
٣٨ ص
(٢٧)
ب- گاو دو نصاب دارد
٤٠ ص
(٢٨)
ج- گوسفند پنج نصاب دارد
٤٠ ص
(٢٩)
شرط دوم- گذشتن سال
٤٣ ص
(٣٠)
شرط سوم- سَوم
٤٤ ص
(٣١)
يا چريدن در بيابان
٤٤ ص
(٣٢)
شرط چهارم- كارنكردن
٤٥ ص
(٣٣)
زكات نقدين (طلا و نقره)
٤٦ ص
(٣٤)
حديث شريف
٤٦ ص
(٣٥)
احكام
٤٩ ص
(٣٦)
اوّل- نصاب
٥٠ ص
(٣٧)
الف- طلا دو نصاب دارد
٥٠ ص
(٣٨)
ب- نقره نيز دو نصاب دارد
٥٠ ص
(٣٩)
دوم- سكّه زده باشد
٥١ ص
(٤٠)
سوم- گذشتن سال
٥١ ص
(٤١)
چند مسأله
٥٢ ص
(٤٢)
زكات غلّات چهارگانه (گندم، جو، خرما و كشمش)
٥٣ ص
(٤٣)
حديث شريف
٥٣ ص
(٤٤)
احكام
٥٦ ص
(٤٥)
شرايط وجوب
٥٦ ص
(٤٦)
زمان وجوب
٥٧ ص
(٤٧)
زمان تعيين نصاب
٥٨ ص
(٤٨)
زمان پرداختن زكات
٥٨ ص
(٤٩)
مقدار زكات
٥٩ ص
(٥٠)
حساب مخارج و هزينهها
٦١ ص
(٥١)
مصرف زكات
٦٤ ص
(٥٢)
قرآن كريم
٦٤ ص
(٥٣)
حديث شريف
٦٤ ص
(٥٤)
احكام
٦٩ ص
(٥٥)
اوّل و دوّم- فقير و مسكين
٧٠ ص
(٥٦)
سوم- كارگزاران زكات
٧٣ ص
(٥٧)
چهارم- كسانيكه براى جذب تمايلشان به آنان زكات داده مىشود
٧٤ ص
(٥٨)
پنجم- آزاد كردن بردگان
٧٤ ص
(٥٩)
ششم- بدهكاران
٧٥ ص
(٦٠)
هفتم- سبيل اللَّه
٧٥ ص
(٦١)
هشتم- ابن السبيل
٧٦ ص
(٦٢)
شرايط كسانى كه مستحقّ زكاتند
٧٧ ص
(٦٣)
حديث شريف
٧٧ ص
(٦٤)
احكام
٨٠ ص
(٦٥)
اوّل- ايمان
٨٠ ص
(٦٦)
دوّم- كمك نشدن بر گناه
٨١ ص
(٦٧)
سوم- واجب النفقه زكات دهنده نباشد
٨١ ص
(٦٨)
چهارم- هاشمى نباشد
٨٣ ص
(٦٩)
مسائل گوناگون زكات
٨٥ ص
(٧٠)
حديث شريف
٨٥ ص
(٧١)
احكام
٨٩ ص
(٧٢)
نيّت زكات
٨٩ ص
(٧٣)
چگونه و چه مقدار و به چه كسى زكات پرداخت شود
٩٠ ص
(٧٤)
تصديق مالك
٩٢ ص
(٧٥)
جدا كردن زكات
٩٢ ص
(٧٦)
تجارت با زكات
٩٣ ص
(٧٧)
بردن زكات به شهر ديگر
٩٣ ص
(٧٨)
هزينههاى زكات
٩٤ ص
(٧٩)
قبلاز وقت پرداخت كردن
٩٤ ص
(٨٠)
مصالحه بر زكات
٩٥ ص
(٨١)
وقف زكات
٩٥ ص
(٨٢)
گرفتن عوض زكات
٩٦ ص
(٨٣)
وكيل فقير
٩٦ ص
(٨٤)
زكات گيرنده هم زكات مىدهد
٩٧ ص
(٨٥)
مال مشترك
٩٧ ص
(٨٦)
بخش دوّم- زكات فطره
١٠١ ص
(٨٧)
احكام زكات فطره
١٠١ ص
(٨٨)
حديث شريف
١٠١ ص
(٨٩)
شك در دادن زكات
٩٥ ص
(٩٠)
احكام
١٠٦ ص
(٩١)
وجوب فطره
١٠٦ ص
(٩٢)
مقدار و جنس فطره
١٠٧ ص
(٩٣)
وقت وجوب فطره
١٠٨ ص
(٩٤)
جدا كردن و انتقال دادن فطره
١٠٩ ص
(٩٥)
فطره افراد تحت تكفّل و مهمان
١٠٩ ص
(٩٦)
فطره اجير
١١١ ص
(٩٧)
موارد مصرف فطره
١١٢ ص
(٩٨)
آداب فطره
١١٢ ص
(٩٩)
بخش سوّم- انفاق و صدقات
١١٧ ص
(١٠٠)
انفاق و صدقات در قرآن كريم
١١٧ ص
(١٠١)
1- اخلاص در انفاق
١١٨ ص
(١٠٢)
2- انفاق از مال پاك نه پليد
١٢٣ ص
(١٠٣)
3- آثار انفاق
١٢٤ ص
(١٠٤)
4- كتمان و پنهان داشتن انفاق
١٢٥ ص
(١٠٥)
5- مصرف انفاق
١٢٧ ص
(١٠٦)
انفاق و صدقات در روايات شريف
١٢٩ ص
(١٠٧)
آثار صدقه
١٢٩ ص
(١٠٨)
كمال ايمان
١٣١ ص
(١٠٩)
دست خدا
١٣١ ص
(١١٠)
خداوند به دست خود صدقه را دريافت مىكند
١٣٣ ص
(١١١)
صبح خود را با صدقه آغاز كنيد
١٣٤ ص
(١١٢)
صدقه از مرگ بد پيشگيرى مىكند
١٣٥ ص
(١١٣)
هر چند اندك
١٣٢ ص
(١١٤)
لقمهاى در مقابل لقمه
١٣٢ ص
(١١٥)
نحوست را دفع مىكند
١٣٧ ص
(١١٦)
صدقه شب و روز
١٣٩ ص
(١١٧)
صدقه پنهانى
١٣٩ ص
(١١٨)
پيشواى صدقه دهندگان
١٤٠ ص
(١١٩)
قضا را تغيير مىدهد
١٣٦ ص
(١٢٠)
در دست خدا
١٤٢ ص
(١٢١)
شيعيان و فقرا
١٤٤ ص
(١٢٢)
منّت نگذاريد
١٤٦ ص
(١٢٣)
كار نيك انجام دهيد
١٤٧ ص
(١٢٤)
غذا دادن
١٤٨ ص
(١٢٥)
ايمان خالص
١٤٩ ص
(١٢٦)
سائل نبايد رد شود
١٤٣ ص
(١٢٧)
هميارى برادر
١٤٣ ص

احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٤ - حديث شريف

سيراب گردد، يا از آب باران استفاده كند، زكات آن يك دهم كامل است.»

٣- امام صادق عليه السلام فرمود:

«اگر از آب باران و رودخانه سيراب گردد يا با ريشه‌هاى خود آب بكشد، زكات آن يك‌دهم است، امّا اگر با شتر آب كش يا چرخ آب كشى و دلو، آبيارى گردد، زكات آن نصف يك‌دهم (/ يك بيستم) است. گفتم: زمين‌هاى ما با دلو و چرخ آب كشى آبيارى مى‌شود سپس آب زياد مى‌شود و با آب جارى و روان، آبيارى مى‌گردد.

فرمود: آيا زمين‌هاى شما چنين است؟ گفتم: بلى. فرمود: زكات آن نيم و نيم است يعنى نصف زمين شما زكاتش نصف يك‌دهم، ونصف ديگر زكاتش يك‌دهم است.» [١]

٤- على بن جعفر مى‌گويد از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام پرسيد درباره باغى كه محصول آن فروخته نمى‌شود و اگر فروخته شود، مال زيادى مى‌شود. آيا زكات آن واجب است؟ فرمود:

«لا

، إذا كانت تؤكل» [٢].

«اگر ميوه آن خورده مى‌شود زكات ندارد.»

٥- محمّد بن خالد برقى مى‌گويد: به امام ابوجعفر دوّم عليه السلام نوشتم: آيا جايز است در زكات گندم و جو و طلا، قيمت آن به درهم داده شود، يا اينكه زكات هر چيز بايد از خود آن داده شود؟ فرمود:

«أيّما تيسَّر يخرج» [٣].


[١] - وسائل الشيعه، ج ٦، كتاب الزكاة، باب ٦، ابواب زكاة الغلات، ص ١٢٨، حديث ١.

[٢] - همان، باب ٨، ص ١٣٠، حديث ١.

[٣] - همان، باب ٩، ص ١٣١، حديث ١.