احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - الف- شتر دوازده نصاب دارد
١٠- هفتاد و شش شتر و زكات آن دو شتر است كه داخل سال سوم شده باشد.
١١- نود و يك شتر و زكات آن دو شتر است كه داخل سال چهارم شده باشد.
١٢- صد و بيست و يك شتر و بالاتر از آن است كه بايد يا چهل تا چهل تا حساب كند و براى هر چهل تا يك شترى بدهد كه داخل سال سوم شده باشد، يا پنجاه تا پنجاه تا حساب كند و براى هر پنجاه تا يك شترى بدهد كه داخل سال چهارم شده باشد و يا با چهل و پنجاه حساب كند ولى در هر صورت بايد طورى حساب كند كه چيزى باقى نماند يا اگر چيزى باقى مىماند از نه تا بيشتر نباشد [١] واگر تعداد شتران، هم بر چهل و هم بر پنجاه بخشپذير باشد، مانند دويست، يا چهارصد، در محاسبه كردن طبق هريك از دو نصاب مخيّر است.
[١] - براى توضيح بايد بگوئيم: اگر- مثلًا- تعداد شتران ١٤٧ باشد چنين محاسبه مىشود: ٥٠+ ٥٠+ ٤٠+ ٧ (باقيمانده)/ ١٤٧ كه زكاتش دو شتر داخل در سال چهارم و يك شتر داخل در سال سوم است و فقط هفت شتر باقى مىماند كه زكات ندارد و در همين مثال درست نيست كه همه را چهلتايى حساب كند و سه شتر داخل در سال سوم بدهد و ٢٧ را باقيمانده قرار دهد و اگر تعداد شتران ٢٠٥ باشد كه بر چهل و پنجاه بخشپذير است، مخيّر است كه پنجاه پنجاه حساب كند و چهار شتر داخل در سال چهارم بدهد، يا چهل چهل حساب كند و پنج شتر داخل در سال سوم بدهد و در هر دو صورت ٥ شتر باقى مانده است و اگر ٢٦٠ شتر باشد، يكصدتاى آنها بر پنجاه حساب مىشود و ١٦٠ هم بر چهل كه زكاتش دو شتر داخل در سال چهارم و چهار شتر داخل در سال سوم مىباشد و باقيمانده ندارد و جايز نيست كه بر پنجاه حساب شود وده شتر باقى بماند يا بر چهل حساب شود و بيست شتر باقى بماند.