احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٥ - شك در دادن زكات
«لا ينبغي لك أن تعطي زكاتك إلّامؤمناً» [١]
. «براى تو سزاوار نيست كه زكات خود را جز به مؤمن بدهى.»
١٣- از امام باقر عليه السلام درباره زكات فطره سؤال شد، فرمود:
«تعطيها المسلمين
، فإن لم تجد مسلماً فمستضعفاً
، وأعط ذا قرابتك منها إن شئت» [٢]
. «به مسلمانان مىدهى و اگر مسلمان نيافتى، به مستضعف مىدهى و اگر خواستى به خويشاوندان و نزديكانت بده.»
١٤- در روايت صدوق آمده است:
«لا بأس أن تدفع عن نفسك وعمّن تعول إلى واحد
، ولا يجوز أن تدفع ما يلزم واحداً إلى نفسين» [٣]
. «اشكال ندارد زكات خود و خانوادهات را به يك نفر بدهى ولى جايز نيست فطره يك نفر را به دو كس بدهى.»
١٥- اسحاق بن عمّار مىگويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم:
كسى براى فطره چيزى ندارد مگر آن مقدار كه تنها از طرف شخص خود بدهد آيا آن را به بيگانه بدهد يا خود و خانوادهاش بخورد؟
فرمود:
«آن را به يكى از افراد خانوادهاش بدهد و او به ديگرى بدهد و همينطور به همه اعضاى خانواده بچرخاند و بدين ترتيب از همه
[١] - وسائل الشيعه، ج ٦، كتاب الزكاة، باب ١٤، ابواب زكاة الفطره، ص ٢٤٩، حديث ٢.
[٢] - همان، باب ١٥، ص ٢٥٠، حديث ١.
[٣] - همان، باب ١٦، حديث ٤.