احكام زكات و فقه صدقات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٨ - حديث شريف
مىشود تا آن را تقسيم كند، آيا مىتواند آن را از شهرى كه در آن است به شهر ديگر ببرد و تقسيم كند؟ امام فرمود:
«اشكال ندارد.» [١]
٩- محمّد بن مسلم مىگويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم:
مردى زكاتش را فرستاده تا تقسيم شود پس مال ضايع و تلف شده آيا او تا تقسيم نكرده ضامن است؟ فرمود:
«إذا وجد لها موضعاً فلم يدفعها إليه فهو لها ضامن حتّى يدفعها
، وإن لم يجد لها من يدفعها إليه فبعث بها إلى أهلها فليس عيله ضمان لأنّها قد خرجت من يده...» [٢]
. «اگر مستحقّى يافته و نداده ضامن است تا پرداخت كند، امّا اگر مستحقّ نيافته و آن را فرستاده تا به مستحقّش برسد، ضامن نيست زيرا مال زكات از دستش خارج شده است.»
١٠- در حديث آمده است: عثمان بن عمران به امام صادق عليه السلام عرض كرد: من مرد پولدار و متمكّن هستم، كسى مىآيد از من چيزى مىخواهد ولى وقت پرداخت زكات فرا نرسيده است؟ امام فرمود:
«القرض عندنا بثمانية عشر
، والصدقة بعشرة
، وماذا عليك إذا كنت كما تقول موسراً أعطيته
، فإذا كان إبّان زكاته احتسبت بها من الزكاة. يا عثمان
، لا تردّه فإنّ ردّه عند اللَّه عظيم» [٣]
[١]- وسائل الشيعه، كتاب الزكاة، باب ٣٧، ابوابالمستحقّين للزكاة، ص ١٩٥، حديث ١.
[٢]- همان، باب ٣٩، حديث ١.
[٣]- همان، باب ٤٩، ص ٢٠٨، حديث ٢.