لا تضربى در اصل تضربين بود (مفرد مخاطبه مؤنّث بود از فعل مستقبل) خواستيم مفرده مخاطبه مؤنّث بنا نمائيم از فعل نهى، لاى ناهيه بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظا و معنى، لفظا عمل كرد نون اعرابى را به جزمى ساقط كرد، و معنى عمل كرد خبر را بدل به انشاء كرد لا تضربى شد.

لا تضربا: يعنى بايد نزنيد شما دو زنان حاضره در زمان حال يا زمان آينده. صيغه تثنيه مؤنّث حاضره است از فعل نهى، صحيح و مجرد و معلوم.

لا تضربا در اصل تضربان بود (تثنيه حاضره مؤنّث بود از فعل مضارع) خواستيم تثنيه حاضره مؤنّث بنا كنيم از فعل نهى، لاى ناهيه بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظا و معنى، لفظا عمل كرد نون اعرابى را به جزمى ساقط كرد، و معنى عمل كرد خبر را بدل كرد به انشاء لا تضربا شد.

لا تضربن: يعنى بايد نزنيد شما گروه زنان حاضره در زمان حال يا زمان آينده. صيغه جمع مؤنّث حاضره است از فعل نهى، صحيح و مجرد و معلوم.

لا تضربن در اصل تضربن بود (جمع مخاطبه مؤنّث بود از فعل‌

جامع المقدمات (جامعه