اضربى امر است از تضربين، تاء كه حرف استقبال است از اولش انداختيم مابعد تاء، ساكن، ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به همزه وصل، نظر به عين الفعل او كرديم مكسور بود، همزه وصل مكسوره در اولش درآورديم و آخر را وقف نموديم، نون اعرابى به وقفى بيفتاد اضربى شد.

اضربا: يعنى بزنيد شما دو زنان حاضره در زمان حال يا زمان آينده.

صيغه تثنيه مخاطبه مؤنّث است از فعل امر حاضر، صحيح و مجرّد و معلوم.

اضربا بر وزن افعلا، همزه، علامت امر حاضر، ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، الف علامت تثنيه و ضمير فاعل.

اضربا امر است از تضربان، تاء كه حرف استقبال بود از اولش برداشتيم، مابعد حرف مضارع ساكن، ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به همزه وصل، نظر به عين الفعل او كرديم مكسور بود همزه وصل مكسوره در اولش درآورديم و آخرش را وقف كرديم، نون اعرابى به وقفى بيفتاد اضربا شد.