و ينبغي لطالب العلم أن يغتنم الشّيوخ و يستفيد منهم و لا يتحسّر لكلّ ما فات بل يغتنم ما حصل له في الحال و الاستقبال من تحمّل المشاقّ و المذلّة في طلب العلم، و التملّق مذموم إلّا في طلب العلم فإنّه لا بدّ له من التملّق للاستاذ و الشركاء و غيرهم للاستفادة، و قيل: «العلم عزّ لا ذلّ فيه، و لا يدرك إلّا بذلّ لا عزّ فيه».

الفصل العاشر: في الورع في التعلّم‌

روي حديث في هذا الباب عن رسول اللّه (صلّى اللّه عليه و آله) إنّه قال: «من لم يتورع في تعلّمه ابتلاه اللّه بأحد من ثلاثة أشياء إمّا أن‌ بايد شبها و ساعتهاى خلوت را غنيمت دانست، و گفته شده كه: شب طولانى را با خوابت كوتاه مكن، و روز روشن را با گناهت تيره مگردان، و دانشجو بايد قدر پيران و تجربه‌ديدگان علمى را دانسته و از آنان استفاده كند، و حسرت گذشته از دست رفته را نخورده و حال و آينده را غنيمت بداند، و براى بدست آوردن علم، مشكلها و خواريها را بايد تحمّل كند، و تملّق ناپسند است مگر در طلب علم، و گفته شده كه: علم عزّتى است كه ذلّت در آن راه ندارد، و بدست نمى‌آيد مگر همراه با ذلّتى كه عزّت در آن راه ندارد.

فصل دهم: در اهميّت پرهيزگارى است‌

از رسول خدا نقل شده است كه: دانشجويى كه ورع و تقوا نداشته باشد به يكى از سه بلاء گرفتار آيد «يا جوانمرگ شود، و يا به روستا مبتلا گردد، و

جامع المقدمات (جامعه