تضربان در اصل تضرب بود (واحده مغايبه مؤنّث بود) خواستيم تثنيه بنا كنيم، الف كه علامت تثنيه و هم ضمير فاعل بود با نون عوض رفع در آخرش درآورديم تضربان شد بر وزن تفعلان. ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، و الف علامت تثنيه و هم ضمير فاعل و نون عوض رفعى است كه در واحد بوده. و ضمير منفصلش، هماست.

يضربن: يعنى مى‌زنند ايشان گروه زنان غايبه در زمان آينده. صيغه جمع مؤنّث غايبه است از فعل مستقبل، صحيح و ثلاثى و مجرد و معلوم.

يضربن در اصل تضرب بود (مفرد بود) خواستيم كه جمع مغايبه مؤنّث بنا كنيم، نون كه علامت جمع مؤنّث و هم ضمير فاعل بود در آخرش درآورديم و لام الفعل را ساكن كرديم تضربن شد، مشتبه شد به جمع مخاطبه مؤنّث، از جهت رفع اشتباه و مناسبت ياء با غايب، تاء را بدل كرديم بياء يضربن شد بر وزن يفعلن. ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، نون، علامت جمع مؤنّث و هم ضمير فاعل و ضمير منفصلش، هنّ است.