بدان‌كه هر آوازى كه بوده باشد آن را عرب‌ صوت‌ خواند؛ و هرچه از دهن بيرون آيد و معتمد بر مخرج فم بوده باشد آن را لفظ خوانند. و لفظ بر دو قسم است مهمل و مستعمل؛ مهمل‌ آن است كه آن را معنى نباشد چون لفظ ديز، (مقلوب زيد) و مستعمل‌ آن است كه آن را معنى باشد چون زيد و ضرب و سوف. و لفظ مستعمل را كلمه گويند و كلمه‌ بر سه قسم است: اسم است و فعل است و حرف. و اسم‌ بر دو قسم است: مصدر و غير مصدر، مصدر آن است كه در آخر وى به فارسى تا و نون، يا دال و نون باشد چون: القتل (كشتن) و الضّرب (زدن).

و بدان‌كه مصدر اصل كلام است و از وى نه وجه بازمى‌گردد:

ماضى، مستقبل، اسم فاعل، اسم مفعول، امر، نهى، جحد، نفى و استفهام.

مصدر در لغت «بازگشتنگاه ابل و غنم» را گويند. و در اصطلاح‌

جامع المقدمات (جامعه