و از ماضى چهارده وجه بازمى‌گردد: شش مغايب را بود و شش مخاطب را و دو حكايت نفس متكلّم را بود. و آن شش كه مغايب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه كه مذكّر را بود: ضرب، ضربا، ضربوا، و آن سه كه مؤنّث را بود: ضربت ضربتا، ضربن، و آن شش كه مخاطب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه كه مذكّر را بود: ضربت، ضربتما، ضربتم، و آن سه كه مؤنّث را بود: ضربت، ضربتما، ضربتنّ، و آن دو كه حكايت نفس متكلّم را بود: ضربت، ضربنا.

و از مستقبل نيز چهارده وجه بازمى‌گردد: شش مغايب را بود و شش مخاطب را و دو حكايت نفس متكلّم را، آن شش كه مغايب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه كه مذكّر را بود: يضرب، يضربان، يضربون، و آن سه كه مؤنّث را بود: تضرب، تضربان،

جامع المقدمات (جامعه