می‌باشد منتهی به کوهستانی است که قله‌های وی مانند دندانه‌های شانه صف‌ کشیده و منظره را مانند یک تابلو نقاشی که در کنار کودکی قرار گیرد در دامنه خود گسترده و قله‌های سربلند وی پشت سرهم صف کشیده و سرگرم تماشا می‌باشند .
در یک گوشه این چمن بساطی پهن شده و مردی که سیمای وی تقریبا چهل سال‌ را نشان می‌دهد با بچگانی چند که قرائن مهر و عطوفت شهادت می‌دهد که‌ فرزندان خودش می‌باشند نشسته و طبقی از سیب در برابر دارند .
در این حلقه که تشکیل یافته یکی سرگرم خوردن سیبی است که در دست دارد و یکی سیب خود را می‌بوید و یکی با اینکه سیبی در دست گرفته مانند بوته‌ گلی به کنار پدر یازیده و باز هم سیب می‌خواهد و یکی با اینکه محرومیتی‌ ندارد درصدد است خود را روی طبق انداخته و دیگران را محروم سازد ، کشمکش است .
این یک نظری است که " نظر اول " می‌نامیم .
دوباره به همین قطعه عکس برگشته و خواهید دید که یکپارچه مقوای سفیدی‌ است که لکه‌های سیاهی در سطحش قرار گرفته و با اشکال مختلفی برخی نسبتا بزرگ و برخی نسبتا کوچک و برخی نسبت به برخی دور یا نزدیک یعنی‌ فواصلشان نسبتا بزرگ یا کوچک می‌باشد و بس ، و این نظر دیگری است که‌ " نظر دوم " می‌نامیم .
اکنون اگر از شما بپرسند که آیا این منظره پهناور با همه خصوصیاتی که‌ توصیف شد ( و البته هرچه بیشتر تماشا کرده و تعمق نمایید معلومات‌ تازه‌تری دستگیرتان خواهد شد ) واقعا در دست شما بوده و در این سطح ١٢ در ٨ سانتیمتر گنجیده و در وی می‌باشد ، چه پاسخی خواهید داد ؟ البته خواهید گفت نه .
هیچگاه یک منظره پانزده کیلومتری با محتویات زیاد خود با همه طول و عرض و عمق و مسافتهای مختلف و خواص جسمی و روحی گوناگون که در وی‌ پیداست نمی‌تواند در یک صفحه ١٢ ضربدر ٨ بگنجد و هم نمی‌توان گفت .
بلکه این عکس ، منظره را " نشان می‌دهد " وگرنه روی صفحه مقوا بجز لکه‌های سیاه و سفید چندی که دوربین عکاسی تهیه کرده دیگر چیزی نیست .
ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا .

&gt صدرالمتألهین معتقد شد که قوه خیال ، بلکه همه قوای باطنه ، از ماده‌ مجرد هستند و تجرد آنها را نیز از راه عدم تطبیق خواص آنها با خواص‌ عمومی ماده که در این مقاله شرح آن رفته است به اثبات رسانید .