را که صورت مکتب فلسفی به خود گرفته " هر مس " [١] حکیم تنظیم‌ نموده و عده‌ای از فلاسفه که " هرامسه " خوانده می‌شوند در مکتب او تعلیم‌ و تربیت یافته‌اند و چنانکه از کتاب علل منسوب به بلیناس [٢] بر می‌آید ، در آن عهد ، فلسفه به نام " علل اشیاء " نامیده می‌شده . پیروان‌ این مکتب به وجود عالمی ماوراء عالم طبیعت قائل بوده‌اند .
پس از این دوره نظرهای فلسفی گوناگونی از ملطیین داریم . دوره ملطیین‌ را می‌توان دوره دوم تکامل فلسفه نامید . در این دوره نیز مطابق نقلهای‌ تاریخی قدیم و جدید و آنچه در کتب فلسفه از عقاید و آراء آنها نقل شده‌ گفتگو از عالمی ماوراء عالم طبیعت در میان بوده . همچنین یونانیین معاصر ملطیین یا متأخر از آنها تا زمان سقراط .
آنچه هم از فلاسفه هندوچین که معاصر ملطیین ( قرن ششم قبل از میلاد ) یا قبل از آنها بوده‌اند نقل شده است تقریبا همین‌طور است . بالاخره در میان‌ پیشینیان یک مکتب مشخص فلسفی که دارای پیروانی بوده باشد و به کلی‌ منکر ماوراء الطبیعه بوده باشد نمی‌توان پیدا کرد . افراد مادی و دهری که‌ در غالب ازمنه بوده‌اند غالبا کسانی هستند که در حال حیرت و تردید بوده‌اند و مدعی بوده‌اند که ادله الهیون آنها را قانع نکرده است .
علیهذا برای فلسفه مادی نمی‌توان یک سابقه تاریخی پیدا کرد و تنها در قرن هجدهم و نوزدهم بود که در اروپا فلسفه مادی به عللی که عن قریب‌ خواهیم گفت سر و صدایی راه انداخت و قیافه یک مکتب فلسفی به خود گرفت و در مقابل سایر مکاتب عرض اندام و اظهار قدرت نمود هر چند طولی‌ نکشید که در قرن بیستم با شکست شدید مواجه شد و جلال و جبروت خود را از دست داد . پس در حقیقت تاریخچه حقیقی فلسفه مادی از قرن هجدهم شروع‌ می‌شود .
ولی مادیین خودشان سعی دارند که مکتب مادی را دارای یک سابقه ممتد تاریخی و جمیع دانشمندان بزرگ دنیا را مادی جلوه دهند ، جلوداران پیشروی‌ علوم را مادی و مادیین را جلوداران پیشروی علوم معرفی کنند ، تا جایی که‌ گاهی درباره ارسطو می‌گویند " بین ماتریالیسم و ایده‌آلیسم در نوسان بود " و گاهی در نوشتجات

. [٢] Balinas . [١] Hermes