است ) . . ١٠ ص ٣٤ ، مسأله پیوندهای عوضی و وجوه مشترک عوضی طرح شده ، ولی‌ طرح غلط مذهب را با عنوان پیوند عوضی ، عوضی گرفته است . . ١١ ص ٣٥ تناقض میان مطلب ص ٣٣ و ص ٣٥ درباره ناسیونالیسم . . ١٢ ص ٣٧ : " مسؤولیت روشنفکر . . " . جالب است . . ١٣ ص ٤٠ ، برداشتی غلط و تعبیری غلط از مذهب . . ١٤ در صفحه ٤١ ذیل بحث با آل‌احمد : ما در یک دوره تحول از قرون‌ وسطای فکری و اجتماعی به یک رنسانس شبیه به رنسانس بیکن و امثال اینها هستیم . این روح از کجا آغاز کنیم ؟ است . در همین صفحه وضع اقتصادی ما شرح داده شده که اقتصاد بسته بازار - فلاحت است نه بورژوازی باز شبیه اروپا ، و در ص ٤٢ تیپ فرهنگی ایران‌ معرفی شده که مذهبی و اسلامی است و روشنفکر هم باید در عمق وجدان توده‌ خودش حضور یابد ، در هر جامعه‌ای فرهنگ آن جامعه ( ایمان واقعی مسأله‌ای‌ نیست ، روشنفکر باید نجات‌دهنده باشد بر اساس هر فرهنگی که شد ، خود فرهنگ و عقیده و ایمان اصالتی ندارد ، استضعاف و استعباد است که باید نفی شود ، و حال آنکه پیام اسلام دوچیز است : « ( ان لا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا و لا نتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله ) »، برای‌ روشنفکر همه عقاید ، افکار ، ایمانها ، جهان‌بینی‌ها ، وسیله است برای‌ نجات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی . . ١٥ از صفحه ٤٣ تا صفحه ٥١ که درباره نیروی محرک در