القافیة ) ، شباهت اسمی ابوذر و ابوعلی این گونه بوعلی را هدف دشنام‌ قرار داده است . صفحه ١٦ ، نظر خیام را در شک در عالم دیگر ، جهان‌بینی و نظر او را بر دم غنیمت شمردن ، ایدئولوژی می‌داند و حال آنکه نه شک جهان‌بینی است و نه دم را غنیمت شمردن ایدئولوژی است . ایضا در همان صفحه مصراع حافظ را :

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند

جهان‌بینی و مصراع دیگر :

گراندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر

را ایدئولوژی می‌خواند . البته مصراع اول می‌تواند جهان‌بینی باشد ولی مصراع‌ دوم ایدئولوژی نیست ، زیرا مکتب جبر بر ضد ایدئولوژی داشتن است ، ایدئولوژی داشتن فرع بر اختیار و آرزو و تصمیم بر ساختن نوعی جهان مطابق‌ آرزوست . در صفحه ١٧ - ١٩ درباره انسان شناسی ، تاریخ ، جامعه شناسی مطالبی‌ می‌گوید مبنی بر اینکه مقصود انسان شناسی و تاریخ شناسی و جامعه شناسی از نظر تلقی یک مکتب است نه از نظر علم ، روشن نمی‌کند که چگونه می‌تواند معرفتی معرفت باشد مجزا از علم ؟ ! احیانا به علم می‌تازد ، و حال آنکه‌ تعبیر صحیح این است که این سه چیز از دیدگاه فلسفه که قلمروش از قلمرو علم اصطلاحی جداست و خود نوعی دیگر از علم است مورد توجه مکتبهاست . در صفحه ٢١ - ٢٢ به شعار " علم آزاد " بی جهت حمله می‌کند . آنچه‌ صحیح نیست علم در خدمت مکتب یا مذهب خاص به نام آزادی علم [ است ] نه خود آزادی علم . اینکه علم در خدمت چیزی به طرز صحیح و یا ناصحیح‌ قرار گیرد جز این است که علم نباید آزاد باشد . صفحه ٢٣ ، ترجمه غلط حدیث " « من فسر القرآن برأیه فلیتبوأ »